Кара метохт султон дар шикор

کرهٔ میتاخت سلطان در شکار

Мегурехт аз ваии шикори биқрор

میگریخت از وی شکار بیقرار

Бар Аёз афтод ашки онҷоигоаҳ

بر ایاز افتاد اشک آنجایگاه

Шоҳ гуфташ эй ғуломи неки хоҳ

شاه گفتش ای غلام نیک خواه

Аз чаҳ пайдо шуд чу борони ашки ту

از چه پیدا شد چو باران اشک تو

Гуфт чун пинҳон намонад аз рашки ту

گفت چون پنهان نماند از رشک تو

То чаро ту бодтки тозӣ ба роҳ

تا چرا تو بادتک تازی به راه

Аз паии чизе ки бигурезад зи шоҳ

از پی چیزی که بگریزد ز شاه

Чун тўӣӣ хоҳанда ин бенаво

چون توئی خواهندهٔ این بینوا

Ваов з ту бигурезад ин набӯд раво

واو ز تو بگریزد این نبود روا

Гуфт асби андари ақаб зон тозмш

گفت اسب اندر عقب زان تازمش

То бигирам ё фурӯи андозмш

تا بگیرم یا فرو اندازمش

Гуфт шуд як рашки ман ӣнҷои ҳазор

گفت شد یک رشک من اینجا هزار

То марогирӣ на ӯро дар шикор

تا مرا گیری نه او را در شکار

Гуфт азонш мебигирам дарднок

گفت ازآنش می بگیرم دردناک

То кашами ӯроу хӯни резами бхок

تا کشم اورا و خون ریزم بخاک

Гуфт акнӯн рашк ман шуд сад ҳазор

گفت اکنون رشک من شد صد هزار

То чаро накашӣ марои вонгоаҳи зор

تا چرا نکشی مرا وآنگاه زار

Гуфт азонши микшми ман эй ғулом

گفت ازآنش میکشم من ای غلام

Тохўрм ӯро ки хоҳад ин мақом

تاخورم او را که خواهد این مقام

Гуфт шуд рашки ман ӣнҷо бе қиёс

گفت شد رشک من اینجا بی قیاس

То чаро қӯтӣ насозӣ аз аёс

تا چرا قوتی نسازی از ایاس

Гуфт агар ман қӯти созам аз танат

گفت اگر من قوت سازم از تنت

Маҳви гардӣ ҳеҷ ноед аз миннат

محو گردی هیچ ناید از منت

Гуфт лои валлоҳ агар шоҳи ҷаҳон

گفت لا واللّه اگر شاه جهان

Қӯт худ созад азин шӯридаи ҷон

قوت خود سازد ازین شوریده جان

Гар кунун ҳастам ғуломии ноксм

گر کنون هستم غلامی ناکسم

Он замони Маҳмӯди гирдами ин бисми

آن زمان محمود گردم این بسم