Солики саркаши сари гардани кашон

سالک سرکش سر گردن کشان

Пеш ъзроӣил омад ҷон фишон

پیش عزرائیل آمد جان فشان

Гуфт эй ҷони ташнаи дидори ту

گفت ای جان تشنهٔ دیدار تو

Нафаси гӯ сар мезан андари кори ту

نفس گو سر میزن اندر کار تو

Тоқати ҳиҷрони надории инат хуш

طاقت هجران نداری اینت خوش

Ҷон бҷонон месипорӣ инат хуш

جان بجانان میسپاری اینت خوش

Фолқи алосбоҳи фии алошбоҳи ту

فالق الاصباح فی الاشباح تو

Бост ?илед қобзи алорўоҳи ту

باسط الید قابض الارواح تو

Аввали номи ту аз номи азиз

اول نام تو از نام عزیز

Ёфта иззат чаҳ хоҳад буд низ

یافته عزت چه خواهد بود نیز

Чун ҷамолат зарра дид офтоб

چون جمالت ذرهٔ دید آفتاب

Гашти саргардони нмиоўрди тоб

گشت سرگردان نمیآورد تاب

Халқи олам чун бибинанди он ҷамол

خلق عالم چون ببینند آن جمال

Ҷон барафшонанд ҷумла карда ҳол

جان برافشانند جمله کرده حال

Ҳарки рӯят дид ҷон ифшоанд ва рафт

هرکه رویت دید جان افشاند و رفت

Доман аз ҳар ду ҷаҳон ифшоанд ва рафт

دامن از هر دو جهان افشاند و رفت

Халқ гуяд мард зу гум шуд нишон

خلق گوید مرد زو گم شد نشان

Зиндааст ӯ бар ту карда ҷон фишон

زنده است او بر تو کرده جان فشان

Месазадгар ҷон бар афшоняши ту

میسزد گر جان بر افشانیش تو

То бҷонони зиндаи гардоняши ту

تا بجانان زنده گردانیش تو

Зиндагӣ кардани бҷон зебанда нест

زندگی کردن بجان زیبنده نیست

Ҷузи бҷонони зинда бӯдан зинда нест

جز بجانان زنده بودن زنده نیست

Чун бадасти тести ҷонро зиндагӣ

چون بدست تست جان را زندگی

Мондаам дили мурда дар афкандагӣ

مانده ام دل مرده در افکندگی

Ҷон бигиру зиндаи дили гардони маро

جان بگیر و زنده دل گردان مرا

Зонка беҷонон набояд ҷони маро

زانکه بی جانان نباید جان مرا

То ки ъзроӣили ин посух шунид

تا که عزرائیل این پاسخ شنید

Рост гуфтӣ рӯй ъзроӣил дид

راست گفتی روی عزرائیل دید

Гуфт агар аз дарди ман огоҳӣӣ

گفت اگر از درد من آگاهئی

Ин чунин чизеи зи ман кӣ хўоҳӣӣ

این چنین چیزی ز من کی خواهئی

Сад ҳазорон қарн шуд то рӯзу шаб

صد هزاران قرن شد تا روز و شب

Ҷони як як мистонм дар тъб

جان یک یک میستانم در تعب

Ман баҳри ҷонӣ ки бустонами зи тан

من بهر جانی که بستانم ز تن

намебирезам хӯни ҷони хештан

می بریزم خون جان خویشتن

Дам бидам аз бскаҳи ҷони бардоштам

دم بدم از بسکه جان برداشتم

Дили бакулӣ аз ҷаҳони бардоштам

دل بکلی از جهان برداشتم

Бо ки карданд ончӣ бо ман карда анд

با که کردند آنچه با من کرده اند

Сад ҷаҳони хӯнам бгрдн карда анд

صد جهان خونم بگردن کرده اند

Гар бигӯям хавфи худ аз сад яке

گر بگویم خوف خود از صد یکی

Зарраи зарраи гардии ӣнҷои бишкӣ

ذره ذره گردی اینجا بیشکی

Чун нмиоими зи хавфи худ басар

چون نمیآیم ز خوف خود بسر

Кӣ тавон кардани талаби чизе дигар

کی توان کردن طلب چیزی دگر

Ту бирав каз хавфи кори огаҳ на

تو برو کز خوف کار آگه نهٔ

Дар азо биншин ки марди раҳ на

در عزا بنشین که مرد ره نهٔ

Солик омад пеши пери кордон

سالک آمد پیش پیر کاردان

Дод шарҳи ҳол бо бисёр дон

داد شرح حال با بسیار دان

Пер гуфташ ҳаст ъзроӣили пок

پیر گفتش هست عزرائیل پاک

Роҳи қаҳру маъдани маргу ҳалок

راه قهر و معدن مرگ و هلاک

Марг на аҳмақ на бихарадро гузошт

مرگ نه احمق نه بخرد را گذاشت

На яке нек ва яке бадро гузошт

نه یکی نیک و یکی بد را گذاشت

Гар ту зини қавмӣ вагар зон дайгарӣ

گر تو زین قومی و گر زان دیگری

Ҳамчу эшон бигузарӣ то бенгарӣ

همچو ایشان بگذری تا بنگری

Ҳаркии марду гашти зери хоки паст

هرکه مرد و گشت زیر خاک پست

Ҳар касаш гуяд биёсуд ва бараст

هر کسش گوید بیاسود و برست

Маргро заррин нҳнбн мениҳанд

مرگ را زرین نهنبن مینهند

Мурданати осоиш тан мениҳанд

مردنت آسایش تن مینهند

Алҳақат дунё чаҳ пари барги аўФтод

الحقت دنیا چه پر برگ اوفتاد

Коўлини осоишаши марги аўФтод

کاولین آسایشش مرگ اوفتاد

Чун турои заррин нҳнбн ҳаст марг

چون ترا زرین نهنبن هست مرگ

Дегро сар баргирафтан нест барг

دیگ را سر برگرفتن نیست برگ

Хез то гомии бгрдўн бар наҳем

خیز تا گامی بگردون بر نهیم

Пас сари ин деги пурхӯни брнҳим

پس سر این دیگ پرخون برنهیم