Нӯҳи пайғомбар чу аз куффор раст
نوح پیغامبر چو از کفّار رَست
Бо чиҳил тан кард бар кӯҳӣ нишаст
با چهل تن کُرد بر کوهی نشست
Буд як тан зон чиҳил каси кӯза гар
بود یک تن زان چهل کس کوزهگر
Баргушод ӯ як дукони пари кӯза дар
برگشاد او یک دکان پر کوزه در
Ҷабраил омад ки мегуяд худоӣ
جبرئیل آمد که میگوید خدای
Башиканаш ин кӯзаҳо эй раҳнамоӣ
بشکنش این کوزهها ای رهنمای
Нӯҳ гуфташ он ҳама натавон шикаст
نوح گفتش آن همه نتوان شکست
Кин ба сад хӯн дилаш омад ба даст
کاین بهصد خون دلش آمد بهدست
Гарчи кӯза башиканӣ гули бишиканад
گرچه کوزه بشکنی گل بشکند
Дар ҳақиқати мардро дили бишиканад
در حقیقت مرد را دل بشکند
Боз ҷбрил омад ва додаш паём
باز جبریل آمد و دادش پیام
Гуфт мегуяд худовандати салом
گفت میگوید خداوندت سلام
Пас чунин мегуяд ӯ к-эии неки бахт
پس چنین میگوید او کای نیکبخت
Гар шикасти кӯза Эй чандаст сахт
گر شکستِ کوزهای چندست سخت
Ин басӣ зон сахттар дар кул ёб
این بسی زان سختتر در کل یاب
Каз дъоӣии халқро додӣ ба об
کز دعائی خلق را دادی بهآب
Ҳимматиро бар ҳама багумоштӣ
همّتی را بر همه بگماشتی
« лотзр » гуфтӣ ва кас нагузоштӣ
«لاتذر» گفتی و کس نگذاشتی
Як дукони кӯза бшкстн хатост
یک دکانِ کوزه بشکستن خطاست
Як ҷаҳони пари одамӣ куштан равост
یک جهان پر آدمی کشتن رواست
Худ дилат медод эй шайхи кбор
خود دلت میداد ای شیخ کبار
Зон ҳамаи мардуми баровардани дамор
زان همه مردم برآوردن دمار
Каз паии он бандагон бе қарор
کز پی آن بندگان بیقرار
Лутфи мо чандон ҳаме бигирист зор
لطف ما چندان همی بگریست زار
Кин замонаш дар гирифт аз гиряи чашм
کاین زمانش در گرفت از گریه چشم
Ту Марв аз кӯзаи чандин ба хашм
تو مرو از کوزهٔ چندین بهخشم
ё раби ин худ чаҳ аноят кардан аст
یا رب این خود چه عنایتکردن است
Ин чаҳ шукри андари шикоят кардан аст
این چه شکر اندر شکایتکردن است
Ки ба ҷон ҳо мекунад чандини итоб
که به جانها میکند چندین عتاب
Гоҳи ҷон ҳо мекунад хӯн бе ҳисоб
گاه جانها میکند خون بیحساب
Сад ҳазорон бесар ва бенро бихонад
صد هزاران بیسر و بن را بخواند
Ҷумларо дар киштии ҳайрати нишонд
جمله را در کشتی حیرت نشاند
Баъд аз он киштӣ ба дарё дарфиканд
بعد از آن کشتی بهدریا درفکند
Сад ҷаҳони ҷонро ба ғавғо дарфиканд
صد جهان جان را بهغوغا درفکند
Баъд аз он боди мухолифи рӯзу шаб
بعد از آن باد مخالف روز و شب
Гирд киштӣ мефиристод эй аҷаб
گرد کشتی میفرستاد ای عجب
То дар он дарёӣ бе поёни ҳама
تا در آن دریای بیپایان همه
Сурбаи сари бархестанд аз ҷони ҳама
سربهسر برخاستند از جان همه
Ҷумларо бигусаст дар дарёи нафас
جمله را بگسست در دریا نفس
Аз ҳама бо сар наомад ҳеҷ кас
از همه با سر نیامد هیچکس
Гарчи фарз афтод мурдан пеша кард
گرچه فرض افتاد مردن پیشه کرد
наменадорам Зуҳраи ин андеша кард
میندارم زهره این اندیشه کرد