Бар сари хокии занӣ хуш мегирист

بر سر خاکی زنی خوش میگریست

Гуфт маҷнӯняш кин гиряи зчист

گفت مجنونیش کاین گریه زچیست

Гуфт чашмамтар дилам ғамнок монад

گفت چشمم تر دلم غمناک ماند

Зини ҷавони ман ки зер хок монад

زین جوان من که زیر خاک ماند

Гуфт ту дар хокӣ ӯ дар хок нест

گفت تو در خاکی او در خاک نیست

Кӯ кунун ҷузи нури ҷон пок нест

کو کنون جز نور جان پاک نیست

То ки дар тан буд ҷояши хок буд

تا که در تن بود جایش خاک بود

Чун бамурд аз хок расту пок буд

چون بمرد از خاک رست و پاک بود

Гарчи танро нест қадре пеши дӯст

گرچه تن را نیست قدری پیش دوست

Юсуфи ҷон дар ҳарим хос ӯст

یوسف جان در حریم خاص اوست

Чун бғоит буд ртбти рӯҳ ро

چون بغایت بود رتبت روح را

Крдтнбиаҳ аз пай ӯ Нӯҳ ро

کردتنبیه از پی او نوح را