Солик омад пушт бар фарш оваред
سالک آمد پشت بر فرش آورید
Ҳамла бар ҳамла арш оваред
حملهٔ بر حملهٔ عرش آورید
Гуфт эй арши худо бар дӯши ту
گفت ای عرش خدا بر دوش تو
Арши равшани аздли пурҷӯши ту
عرش روشن ازدل پرجوش تو
Зери бори арш аъзам омадӣ
زیر بار عرش اعظم آمدی
Боркаштар аз ду олам омадӣ
بارکش تر از دو عالم آمدی
Арш бар ту дар ту пичопич нест
عرش بر تو در تو پیچاپیچ نیست
Ваии аҷаб дар зери поят ҳеҷ нест
وی عجب در زیر پایت هیچ نیست
Гар бихоҳад гашти таии ин ҳафт фарш
گر بخواهد گشت طی این هفت فرش
Брнхўоҳӣ дошт рӯ аз соқи арш
برنخواهی داشت رو از ساق عرش
Ту бетони сокинтарӣ аз кӯҳи қоф
تو بتن ساکن تری از کوه قاف
Лек аз дили ҳамчуи баҳрӣ дар тавоф
لیک از دل همچو بحری در طواف
Тани ситодаи дили раванда чун ту кист
تن ستاده دل رونده چون تو کیست
Болу пари бастаи паранда чун ту кист
بال و پر بسته پرنده چون تو کیست
Дар зуҳӯрии аршро зоҳир шуда
در ظهوری عرش را ظاهر شده
Дар бутуни зўолършро ҳозир шуда
در بطون ذوالعرش را حاضر شده
Ҳам муқӣм ва ҳам мусофири ҳардуӣ
هم مقیم و هم مسافر هردوی
Ғоибӣ аз хешу ҳозир ҳар дуӣ
غایبی از خویش و حاضر هر دوی
Чун ту бори арш Акбар мекашӣ
چون تو بار عرش اکبر میکشی
Ҳам туоне бори ман гар мекашӣ
هم توانی بار من گر میکشی
Рӯзи умри ман нигари бега шуда
روز عمر من نگر بیگه شده
Рафтаи ҳамроҳон ва ман гмраҳ шуда
رفته همراهان و من گمره شده
Чун кунам гмраҳи бики каси бозгашт
چون کنم گمره بیک کس بازگشت
Пеш натавон рафту зи пас бозгашт
پیش نتوان رفت و ز پس بازگشت
Ҳамлаи арши ин сухан чун гӯш кард
حملهٔ عرش این سخن چون گوش کرد
Аршро аз дӯши худ пурҷӯш кард
عرش را از دوش خود پرجوش کرد
Гуфт ман дар зери боРоми монда
گفت من در زیر بارم ماندهٔ
Ҳамчуи ту дар дарди корами монда
همچو تو در درد کارم ماندهٔ
Арш бар дӯшаст ва поем бар ҳавост
عرش بر دوش است و پایم بر هواست
Тоқати ин дар ҳамаи олами крост
طاقت این در همه عالم کراست
Бим ларзиш бошудам аз нури арш
بیم لرزش باشدم از نور عرش
Вар билразам мефурӯ уфтами бФрш
ور بلرزم میفرو افتم بفرش
Ончунон бории збрдри зери ҳеҷ
آنچنان باری زبردر زیر هیچ
Чун тавон устоди хуш бе печи печ
چون توان استاد خوش بی پیچ پیچ
Зери боРомгар на чолоки аўФтм
زیر بارم گر نه چالاک اوفتم
Бим он бошад ки бар хоки аўФтм
بیم آن باشد که بر خاک اوفتم
Дар чунин маъраз ки ҳастам ман бпо
در چنین معرض که هستم من بپا
Кжншину рости гӯи кӯи кимиё
کژنشین و راست گو کو کیمیا
Зери бори арш дар ҷон бохтан
زیر بار عرش در جان باختن
Кимиёӣ ишқ натавон сохтан
کیمیای عشق نتوان ساختن
Чун млоик дар замину осмон
چون ملایک در زمین و آسمان
Баста доранд аз паии мардуми миён
بسته دارند از پی مردم میان
Ҷумлаи дил дар хизмат ӯ бохтанд
جمله دل در خدمت او باختند
Хештанро ходим ӯ сохтанд
خویشتن را خادم او ساختند
Ишқ чун хосияти инсон буд
عشق چون خاصیت انسان بود
Гар малик ошиқ шавад инси он буд
گر ملک عاشق شود انس آن بود
Инси инсонро буд аз мо махоҳ
انس انسان را بود از ما مخواه
Ончии аинҷонисти зини ҷои вомхўоаҳ
آنچه اینجانیست زین جا وامخواه
Солик омад пеши пери номдор
سالک آمد پیش پیر نامدار
Қисса худ кард бар ваии ошкор
قصهٔ خود کرد بر وی آشکار
Пер гуфташ ҳамлау хайли малик
پیر گفتش حمله و خیل ملک
Олам коранд втоъти як бик
عالم کارند وطاعت یک بیک
Доимо дар тоъат ҳақ ҳозиранд
دایماً در طاعت حق حاضرند
Бо дилии пурхӯн ва ҷонӣ нозиранд
با دلی پرخون و جانی ناظرند
Чун шаванд аз шавқи ҳазрати биқрор
چون شوند از شوق حضرت بیقرار
Ҷон кунанд охири барони ҳазрати нисор
جان کنند آخر برآن حضرت نثار