Ин сухан нақласт дар қӯти улқулуб

این سخن نقلست در قوت القلوب

Зон бузурги пои дайни пок аз уюб

زان بزرگ پای دین پاک از عیوب

Гуфт ҳар рӯзи азмлоики олимӣ

گفت هر روز ازملایک عالمی

Сӯхта гардад зи нури ҳақи ҳаме

سوخته گردد ز نور حق همی

зи абтдото интиҳои рӯзгор

ز ابتداتا انتهای روزگار

Чанд донеи насли одамро шумор

چند دانی نسل آدم را شمار

Рости ҳам чандон баҳри рӯзии малик

راست هم چندان بهر روزی ملک

Аз смок ангушт гардад то смк

از سماک انگشت گردد تا سمک

Мибсўзнди ин ҳамаи рӯҳонӣон

میبسوزند این همه روحانیان

Пас дигар меояд онгаҳ дар миён

پس دگر میآید آنگه در میان

эй аҷаб ҳар рӯзи чандини сӯхта

ای عجب هر روز چندین سوخته

Хайли дигари хештан бар дӯхта

خیل دیگر خویشتن بر دوخته

Чун млоики ҳозир ва ҷамъ омаданд

چون ملایک حاضر و جمع آمدند

Сари басари парвона шамъ омаданд

سر بسر پروانهٔ شمع آمدند

Ин ҳама ҳар рӯз месӯзанд пок

این همه هر روز میسوزند پاک

Дигарон дар орзӯии он ҳалок

دیگران در آرزوی آن هلاک

Томлк карданд одамро суҷуд

تاملک کردند آدم را سجود

Ишқашони як зарра омад дар вуҷӯд

عشقشان یک ذره آمد در وجود

Раҳи баҳақ чун ҷон одам ёфтанд

ره بحق چون جان آدم یافتند

То абад дар хизматаш бишитофтанд

تا ابد در خدمتش بشتافتند