Солик омад пеши арши събнок
سالک آمد پیش عرش صعبناک
Гуфт эй сари ҳади ҷисму ҷони пок
گفت ای سر حد جسم و جان پاک
Ҳафт гулшани нуқтаи паргори ту
هفت گلشن نقطهٔ پرگار تو
Ҳашт ҷинати ғарқаи анвори ту
هشت جنت غرقهٔ انوار تو
Аввалин бунёд дар олами тўӣӣ
اولین بنیاد در عالم توئی
Вопасини ҷисмӣ ки монад ҳам тўӣӣ
واپسین جسمی که ماند هم توئی
Ҷисму ҷонро кор пардоз омадӣ
جسم و جان را کار پرداز آمدی
Ҷузву кулро қубба роз омадӣ
جزو و کل را قبهٔ راز آمدی
Ҷумлаи арвоҳро марҷаъи тўӣӣ
جملهٔ ارواح را مرجع توئی
Ҷумлаи ашбоҳро мақтаи тўӣӣ
جملهٔ اشباح را مقطع توئی
эй бқиўмии ҳақи қоим шуда
ای بقیومی حق قایم شده
Қудсёнро каъбаи доим шуда
قدسیان را کعبهٔ دایم شده
Сад ҳазорон ҷавҳар Каррӯбӣанд
صد هزاران جوهر کروبیند
Дар муҳибӣанд ва дар мҳбўбинд
در محبی اند و در محبوبیند
Ҷумлаи зотати каъбаи худ сохта
جمله ذاتت کعبهٔ خود ساخته
Тообди дил дар тавоф андохта
تاابد دل در طواف انداخته
Сад ҳазорон унсур рӯҳонӣанд
صد هزاران عنصر روحانیند
Дар тавофи ту басари грдонинд
در طواف تو بسر گردانیند
Раҳмат аз ҳар ду ҷаҳон қисмат турост
رحمت از هر دو جهان قسمت تراست
Зонка аз рҳмни ҳама раҳмат турост
زانکه از رحمن همه رحمت تراست
Онкӣ бо чандин ҷалолат ояд ӯ
آنکه با چندین جلالت آید او
Метавонадгар раҳе бинмоед ӯ
میتواند گر رهی بنماید او
Арши аъзами зини сухан аз ҷой шуд
عرش اعظم زین سخن از جای شد
Чун шафақ аз дидаи хӯн полоӣ шуд
چون شفق از دیده خون پالای شد
Гуфт бар ман зини сухани ҷуз ном нест
گفت بر من زین سخن جز نام نیست
Лоҷарами як соъатам ором нест
لاجرم یک ساعتم آرام نیست
Нест аз рҳмн ба ҷузи номии маро
نیست از رحمن به جز نامی مرا
Чанд арраҳмони алии алърши астўӣ
چند الرحمن علی العرش استوی
Ҳамчуи гиреҳгии гурусна фарсӯда ам
همچو گرگی گرسنه فرسوده ام
Дар шиками ҳеҷ вдҳон олӯда ам
در شکم هیچ ودهان آلوده ام
Чун змўт саъд ларзидам зи ҷой
چون زموت سعد لرزیدم ز جای
Чун тавонам дошт тоқат бо худоӣ
چون توانم داشت طاقت با خدای
Гар зи пишони об равшан меравад
گر ز پیشان آب روشن میرود
Тира мегардад чу бар ман меравад
تیره میگردد چو بر من میرود
Ҳар дамам давлат расад сад қофила
هر دمم دولت رسد صد قافله
Ман нмибинми якеро ҳавсила
من نمیبینم یکی را حوصله
Лсти соқии рӯзи мисоқ он марост
لست ساقی روز میثاق آن مراست
Қиссаи волтФти алсоқ он марост
قصهٔ والتفت الساق آن مراست
Ҳаст асосу асли ман баррӯии об
هست اساس و اصل من برروی آب
Ман бробии музтариб ҳамчун ҳубоб
من برآبی مضطرب همچون حباب
Гарчи миҳроб млоик гашта ам
گرچه محراب ملایک گشته ام
Мансабӣ нест ин на молик гашта ам
منصبی نیست این نه مالک گشته ام
Ман аз он курсии ниҳодами зери пой
من از آن کرسی نهادم زیر پای
То расад худ дасти ман бар ҳеҷ ҷой
تا رسد خود دست من بر هیچ جای
Худ зи зери пои ман курсӣ бирафт
خود ز زیر پای من کرسی برفت
Вази димоғами ончӣ мипрсӣ бирафт
وز دماغم آنچه میپرسی برفت
Ҳоли худ бргФтмт эй поки мард
حال خود برگفتمت ای پاک مرد
Ҳамчуи ман дар хӯн нишин бар хоки дард
همچو من در خون نشین بر خاک درد
Солик омад пеши пери хурдаи дон
سالک آمد پیش پیر خرده دان
Баргушод аз ҳол ӯ бо ӯ зФон
برگشاد از حال او با او زفان
Пер гуфташ ҳаст арши събнок
پیر گفتش هست عرش صعبناک
Олами раҳмати ҷаҳони нури пок
عالم رحمت جهان نور پاک
Ҳркҷо дар ҳар ду олам раҳматаст
هرکجا در هر دو عالم رحمتست
Ҷумларо аз арш рҳмн қисматаст
جمله را از عرش رحمن قسمتست
Манзили раҳмати зи ҳақ арш омадаст
منزل رحمت ز حق عرش آمدست
Пас зроаҳи арш дар фарш омадаст
پس زراه عرش در فرش آمدست
Ҳар ки ӯ имрӯз раҳмат мекунад
هر که او امروز رحمت میکند
Ҳақи зи аршаши нур қисмат мекунад
حق ز عرشش نور قسمت میکند
Ҳарки ӯ бар зердастон шуд раҳим
هرکه او بر زیردستان شد رحیم
Гашти доими эмин аз хавфи ҷҳим
گشت دایم ایمن از خوف جحیم