Хусравии қасрии муаззам соз кард
خسروی قصری معظم ساز کرد
Авестоади кори кор оғоз кард
اوستاد کار کار آغاز کرد
Дар бар он қасри золӣ хона дошт
در بر آن قصر زالی خانه داشت
Аз ҳамаи олами ҳамон вайрона дошт
از همه عالم همان ویرانه داشت
Шоҳро гуфтанд эй соҳиби камол
شاه را گفتند ای صاحب کمال
Гар набошад кулбаи ин пери зол
گر نباشد کلبهٔ این پیر زال
Қаср набӯд чори сӯи онро бихар
قصر نبود چار سو آن را بخر
То шавад қасрати мураббаъ дар назар
تا شود قصرت مربع در نظر
Перзанро хонд шоҳ сахт кӯш
پیرزن را خواند شاه سخت کوش
Гуфт гашти ин кулбаро воҷиби фуруш
گفت گشت این کلبه را واجب فروش
То мураббаъ гардад ин қасри баланд
تا مربع گردد این قصر بلند
Ин замонат рахт мебояд фиканд
این زمانت رخت میباید فکند
Перзани гуфто ки ло валлоҳ магӯӣ
پیرزن گفتا که لا واللّه مگوی
Аз фуруши ин банно эй шаҳ магӯӣ
از فروش این بنا ای شه مگوی
Гар турои малик ҷаҳон гардад тамом
گر ترا ملک جهان گردد تمام
Кори ҳирси ту куҷо гирад низом
کار حرص تو کجا گیرد نظام
Ҳар крои ҳирси ҷаҳони азҷони нхост
هر کرا حرص جهان ازجان نخاست
Кӣ шавад кораши бад-ӣни як кулбаи рост
کی شود کارش بدین یک کلبه راست
Тарки ин гиру марои мпшўли ҳеҷ
ترک این گیر و مرا مپشول هیچ
То зоаҳ ман нагардӣ печи печ
تا زآه من نگردی پیچ پیچ
Сабр кард алқсаҳи рӯзии подшоҳ
صبر کرد القصه روزی پادشاه
То бирафт он пераи зан зон ҷойгоҳ
تا برفت آن پیره زن زان جایگاه
Шоҳ гуфт он хона роўирон кунед
شاه گفت آن خانه راویران کنید
Чорсўиш бо замин яксон кунед
چارسویش با زمین یکسان کنید
Ҳарчӣ дорад рахт ӯ бар раҳ наед
هرچه دارد رخت او بر ره نهید
Пас баннои қасри ман онгаҳ наед
پس بنای قصر من آنگه نهید
Пераи зани охир чу боз омад зи роҳ
پیره زن آخر چو باز آمد ز راه
Кулба худ дид қасри подшоҳ
کلبهٔ خود دید قصر پادشاه
Рахти худ бар роҳ дид андохта
رخت خود بر راه دید انداخته
Кулбаро девори айвони сохта
کلبه را دیوار ایوان ساخته
Оташӣ дар ҷони он ғамгин фитод
آتشی در جان آن غمگین فتاد
Чашм чун сайлоб азон оташи кушод
چشم چون سیلاب ازان آتش گشاد
Бо дилӣ пурхӯн задаст шаҳриёр
با دلی پرخون زدست شهریار
Рӯй родри хок раҳ молида зор
روی رادر خاک ره مالید زار
Гуфт агар ӣнҷо набудам эй илоҳ
گفت اگر اینجا نبودم ای اله
Ту набӯдӣ низ ҳам ин ҷойгоҳ
تو نبودی نیز هم این جایگاه
Тан задӣ то кулбаи аҳзони ман
تن زدی تا کلبهٔ احزان من
Дар ҳам афканданд бе фармони ман
در هم افکندند بی فرمان من
Ин бигуфт ва бо рухитар хушки лаб
این بگفت و با رخی تر خشک لب
Баркашид аз ҳалқи ҷони оҳии аҷаб
برکشید از حلق جان آهی عجب
Ғулғулӣ дар осмон афтод азу
غلغلی در آسمان افتاد ازو
Сарнигӯн шуд ҳолеи он бунёди азу
سرنگون شد حالی آن بنیاد ازو
Ҳақ таъолӣ кард он шаҳро ҳалок
حق تعالی کرد آن شه را هلاک
Дар сарои худ фурӯи барадаши бхок
در سرای خود فرو بردش بخاک
Адл кун дар малик чун фарзонагон
عدل کن در ملک چون فرزانگان
То нагардӣ сухраи девонагон
تا نگردی سخرهٔ دیوانگان