Ёфт перии як дирами сими сиёҳ

یافت پیری یک درم سیم سیاه

Гуфт бирабоед гирифт инро зи роҳ

گفت بر باید گرفت این را ز راه

Ҳарки ӯ муҳтоҷтар хоҳад фитод

هرکه او محتاج‌تر خواهد فتاد

Ин дирам акнӯн бад ва хоҳем дод

این درم اکنون بدو خواهیم داد

Кард бисёре з ҳар сўӣии нигоҳ

کرد بسیاری ز هر سویی نگاه

Кас набад муҳтоҷтар аз подшоҳ

کس نبُد محتاج‌تر از پادشاه

Аз қазои он рӯзи рӯзи бор буд

از قضا آن روز روز بار بود

Подшаҳ дар ҳукми гири вадор буд

پادشه در حکم گیر و دار بود

Пер рафту пеши аўбнҳоди сим

پیر رفت و پیش او بنهاد سیم

Шоҳ шуд дар хашм ва гуфташ эй лӣим

شاه شد در خشم و گفتش ای لئیم

Чун маниро кӣ бад-ӣн бошад ниёз

چون منی را کی بدین باشد نیاز

Гуфт эй хусрав макун қиссаи дароз

گفت ای خسرو مکن قصه دراز

Зонка ман бркси ниФкндми назар

زانکه من بر کس نیفکندم نظر

Дар ҳамаи олами зи ту муҳтоҷтар

در همه عالم ز تو محتاج‌تر

Ҳеҷ масҷид несту бозор эй салим

هیچ مسجد نی و بازار ای سلیم

Каз барои ту нмихўоҳнди сим

کز برای تو نمی‌خواهند سیم

Ҳар замонати қисматии дигар буд

هر زمانت قسمتی دیگر بود

Ҳар дамати чизе дигар дар хур буд

هر دمت چیزی دگر درخور بود

Аз ҳамаи дарҳо гдоӣӣ мекунӣ

از همه درها گدایی می‌کنی

То замонӣ подшоҳӣ мекунӣ

تا زمانی پادشاهی می‌کنی

Бо худои охири дилат аз санг нест

با خود آی آخر دلت از سنگ نیست

Худ тарозин номадорӣ нанг нест

خود تو را زین نامداری ننگ نیست