Бар пулӣ мешуд низоми алмалики шод

بر پلی میشد نظام الملک شاد

Чашм ӯ ногуҳи бзир пул фитод

چشم او ناگه بزیر پل فتاد

Бедилӣ дар сояи пули рафта буд

بیدلی در سایهٔ پل رفته بود

Фориғ аз ҳар ду ҷаҳони хуши хуфта буд

فارغ از هر دو جهان خوش خفته بود

Гуфт агар оқил агар ошуфта

گفت اگر عاقل اگر آشفتهٔ

Ҳарчӣ ҳастӣ фориғу хуши хуфта

هرچه هستی فارغ و خوش خفتهٔ

Бедил девона гуфташ эй низом

بیدل دیوانه گفتش ای نظام

Кӣ ду теғ ояд баҳам дар як ниёам

کی دو تیغ آید بهم در یک نیام

Малик дунё ҳаст дайни мибоидт

ملک دنیا هست دین میبایدت

Он ҳамаи дорӣ ва ин мибоидт

آن همه داری و این میبایدت

Гар турои дайн бояд аз дунёи мноз

گر ترا دین باید از دنیا مناز

Ҳарду бо ҳам рост ноед кажи мбоз

هردو با هم راست ناید کژ مباز