Офиятро гар биҷӯе эй азиз

عافیت را گر بجویی ای عزیز

наметуонаш ёфтан дар чори чиз

می‌توانش یافتن در چار چیز

Эминӣу неъмати андари хонадон

ایمنی و نعمت اندر خاندان

Тандурустӣу фароғати баъд аз он

تندرستی و فراغت بعد از آن

Чунки бонеъматамоне бошиддат

چونکه بانعمت امانی باشدت

Офиятро зон нишонеи бошиддат

عافیت را زان نشانی باشدت

Бо дили фориғ чу бошӣ тундараст

با دل فارغ چو باشی تندرست

Дигар аз дунё набояд ҳеҷ ҷуст

دیگر از دنیا نباید هیچ جست

Бар меовар то туоне коми нафас

بر میآور تا توانی کام نفس

То науфтӣ эй писар дар доми нафас

تا نیفتی ای پسر در دام نفس

Зери пойовар ҳавои нафас ро

زیر پای آور هوای نفس را

Кам бадви даҳ баҳрҳои нафас ро

کم بدو ده بهرهای نفس را

Нафас ва шайтон мебаранд аз раҳи туро

نفس و شیطان می‌برند از ره ترا

То биндозанд андар чаҳ туро

تا بیندازند اندر چه ترا

Нафасро саркӯбу доими хори дор

نفس را سرکوب و دایم خوار دار

Тотўонии давраш аз мурдори дор

تاتوانی دورش از مردار دار

Нафаси бадро ҳар ки сайраш ме кунад

نفس بد را هر که سیرش می‌کند

Дргнаҳ кардан далераш ме кунад

درگنه کردن دلیرش می‌کند

Халқи худро даври дор аз ҳурмуза

خلق خود را دور دار از هرمزه

То науфтӣ дар вабол ва дар буза

تا نیفتی در وبال و در بزه

зи обу нони толби шикамро пари мсоз

ز آب و نان تالب شکم را پر مساز

Ҳамчуи ҳайвони баҳри худои хури мсоз

همچو حیوان بهر خودآ خور مساز

Рӯз кам хур гарчи соими нестӣ

روز کم خور گرچه صایم نیستی

Пар махӯр охир бҳоем нестӣ

پر مخور آخر بهایم نیستی

эй ки дар хобии ҳамаи шаб то буруз

ای که در خوابی همه شب تا بروز

Баҳри гӯри худ чароғии брФрўз

بهر گور خود چراغی برفروز

Хобу хури ҷузи пеша анъом нест

خواب و خور جز پیشهٔ انعام نیست

Хуфтагонро баҳраи зин анъом нест

خفتگان را بهره زین انعام نیست

эй писар бисёр хоҳӣ хуфт хез

ای پسر بسیار خواهی خفت خیز

Гар хабардории зи худ бе гуфт хез

گر خبرداری ز خود بی گفت خیز

Дили дарин дунёии дун бастан хатост

دل درین دنیای دون بستن خطاست

Доман аз вайгар ту дар чинӣ равост

دامن از وی گر تو در چینی رواست

Аз чаҳ бандии дили бадунёии ?данӣ

از چه بندی دل بدنیای دنی

Чун на ҷовид дар вай бӯданӣ

چون نه جاوید در وی بودنی

Зоҳири худро мёроӣ эй фақир

ظاهر خود را میارای ای فقیر

То чу бадарӣ ботинат гардад мунир

تا چو بدری باطنت گردد منیر

Толиб ҳар сӯрат зебо мабош

طالب هر صورت زیبا مباش

Дар ҳавои атлас ва дебо мабош

در هوای اطلس و دیبا مباش

Аз ҳаво бигузар худоро банда бош

از هوا بگذر خدا را بنده باش

Зиндагӣ май боядат дар жанда бош

زندگی می‌بایدت در ژنده باش

Хирқаи пашминаро бар дӯш кун

خرقهٔ پشمینه را بر دوش کن

Шарбатӣ аз ноМуродӣ нӯш кун

شربتی از نامرادی نوش کن

эй ки дар бар май кашии пашмина ро

ای که در بر می‌کشی پشمینه را

Поки созози кибри аввали сина ро

پاک سازاز کبر اول سینه را

Гар ҳамеи хоҳии насиб аз охират

گر همی خواهی نصیب از آخرت

Рӯ бадар кун ҷомҳои фахриат

رو بدر کن جامهای فاخرت

Бетакаллуф бошу ороиши мҷўӣ

بی‌تکلف باش و آرایش مجوی

Тарки роҳати гиру осоиши мҷўӣ

ترک راحت گیر و آسایش مجوی

Дар ?бирти гӯи кисват некӯ мабош

در برت گو کسوت نیکو مباش

Зери паҳлуи ҷомаи хобат гӯ мабош

زیر پهلو جامه خوابت گو مباش

Ҳамчуи сӯфӣ дар пилос всўФ бош

همچو صوفی در پلاس وصوف باش

Бо сифатҳои худо мавсуф бош

با صفتهای خدا موصوف باش

Марди раҳро бӯрёи қолин буд

مرد ره را بوریا قالین بود

Зонка хишташи оқибати болин буд

زانکه خشتش عاقبت بالین بود