намефазояд об рӯй аз панҷ чиз

می‌فزاید آب روی از پنج چیز

Бо ту гӯям бишинав эй аҳли тамиз

با تو گویم بشنو ای اهل تمیز

Чун ба кори хеш ҳозир бӯда Эй

چون به کار خویش حاضر بوده‌ای

Об рӯй хешро афзӯда Эй

آب روی خویش را افزوده‌ای

Аз саховати об рӯй афзӯн шавад

از سخاوت آب روی افزون شود

Вази бахилӣ бехирад малъун шавад

وز بخیلی بی‌خرد ملعون شود

Дар саховат кӯш агар дории Гана

در سخاوت کوش اگر داری غنا

То фазояд оби рӯят дар сахо

تا فزاید آب رویت در سخا

Ҳар киро бар халқи бахшоиш буд

هر که‌را بر خلق بخشایش بود

Об рӯй ӯ дар афзоиш буд

آب روی او در افزایش بود

Бош доими бурдбору бовафо

باش دایم بردبار و باوفا

То ба рӯй хеши бинии сад сафо

تا به روی خویش بینی صد صفا

То бимонад розат аз душмани ниҳон

تا بماند رازت از دشمن نهان

Сари худ бо дӯстони камтари расон

سرّ خود با دوستان کمتر رسان

То нагардӣ пеши мардуми шармсор

تا نگردی پیش مردم شرمسار

Онкӣ худ наниҳода бошӣ брмдор

آنکه خود ننهاده باشی برمدار

эй бародари пардаи мардуми мдр

ای برادر پرده مردم مَدَر

То надард пардаи ?ути шахс дигар

تا ندرّد پرده‌ات شخص دگر

Бар ҳавоӣ дил макун зинҳор кор

بر هوای دل مکن زینهار کار

То наёрад баси пушаймоняти бор

تا نیارد بس پشیمانیت بار

Қадари мардумро шинос эй муҳтарам

قدر مردم را شناس ای محترم

То шиносанд дигарон қадари ту ҳам

تا شناسند دیگران قدر تو هم

То забонат бошад эй хоҷаи дароз

تا زبانت باشد ای خواجه دراز

Дасти кӯтаҳи дор ва ҳар ҷониби мтоз

دست کوته دار و هر جانب متاز

Ҳар киро қадре набошад дар ҷаҳон

هر که‌را قدری نباشد در جهان

Зинда машумораш ки ҳаст аз мурдагон

زنده مشمارش که هست از مردگان

Аз қаноат ҳар киро набӯд нишон

از قناعت هر که‌را نبود نشان

Кӣ тавонгар созадаш малики ҷаҳон ?

کی توانگر سازدش ملک جهان؟

Бар адуии хеш чун ёбии зафар

بر عدوی خویش چون یابی ظفر

Афви пешовар зи ҷурмаши даргузар

عفو پیش آور ز جرمش درگذر

Доимо мебош аз ҳақи трскор

دایما می‌باش از حق ترسکار

Бош низ аз раҳматаши умедвор

باش نیز از رحمتش امیدوار

Бо тавозуъ бош ва ху кун бо адаб

با تواضع باش و خو کن با ادب

Суҳбати прҳизкорон май талаб

صحبت پرهیزکاران می‌طلب

Бурдбории ҷӯй ва беозор бош

بردباری جوی و بی آزار باش

То ки гардад дар ҳунари номи ту фош

تا که گردد در هنر نام تو فاش

Ҳамчуи трёқнди доноёни даҳр

همچو تریاقند دانایان دهر

Қотилонанд ҷумлаи нодон чу заҳр

قاتلانند جملهٔ نادان چو زهر

Мардум аз трёқ меёбад наҷот

مردم از تریاق می‌یابد نجات

Худ касе аз заҳр кӣ ёбад ҳаёт ?

خود کسی از زهر کی یابد حیات؟

Сабру ҳаламу илм трёқ диланд

صبر و حلم و علم تریاق دلند

Ҳирсу буғзу кӣна заҳр қотиланд

حرص و بغض و کینه زهر قاتلند

Фахри ҷумлаи корҳо нон додан аст

فخر جمله کارها نان دادن است

Дар ба рӯй дӯстон бгшодн аст

در به روی دوستان بگشادن است

Гарчи доно бошӣу аҳли ҳунар

گرچه دانا باشی و اهل هنر

Хештанро камтар аз нодони шимур

خویشتن را کمتر از نادان شمر