Гар кунӣ хайрӣ ба даст хеш кун

گر کنی خیری به دست خویش کن

Хайри худро вақф ҳар дарвеш кун

خیر خود را وقف هر درویش کن

Як дирами конро ба даст худ диҳанд

یک درم کان را به دست خود دهند

Ба буд зон каз пай ӯ сад диҳанд

به بود زان کز پی او صد دهند

Гар бубахшӣ худ яке хурмоӣ тар

گر ببخشی خود یکی خرمای تر

Беҳтар аз баъди ту сад мисқоли зар

بهتر از بعد تو صد مثقال زر

Ҳар чаҳ бахшедӣ макун бо ӯ руҷӯъ

هر چه بخشیدی مکن با او رجوع

Гар зи пои афтодае аз дасти руҷӯъ

گر ز پا افتاده‌ای از دست  جوع

Ин бидон монад ки шахсе қӣ кунад

این بدان ماند که شخصی قی کند

Бози майл хӯрдан он кӣ кунад ?

باز میل خوردن آن کی کند؟

Бо писаргар чизакӣ бахшад падар

با پسر گر چیزکی بخشد پدر

намерасадгар боз гирад аз писар

می‌رسد گر باز گیرد از پسر

эй писар бо молу зари шодии мҷўӣ

ای پسر با مال و زر شادی مجوی

Ончии касро додае дигар магӯӣ

آنچه کس را داده‌ای دیگر مگوی

Шодии дунёи саросари ғам буд

شادی دنیا سراسر غم بود

Сур ӯро дар ақаби мотам буд

سور او را در عقب ماتم بود

Амр « лои тФрҳ » зи дунёи гӯши дор

امر «لا تفرح» ز دنیا گوش دار

Ҷой шодӣ нест дунёи ҳуши дор

جای شادی نیست دنیا هوش دار

Шодмонро надорад дӯсти ҳақ

شادمان را ندارد دوست حق

Ин сухан дорам зи устодони сабақ

این سخن دارم ز استادان سبق

Гар фараҳи дории зи фазл ҳақ равост

گر فرح داری ز فضل حق رواست

Лек аз дунёи фараҳ ҷустан хатост

لیک از دنیا فرح جستن خطاست

эй писар бо меҳнату ғам хуй кун

ای پسر با محنت و غم خوی کن

Рӯй дилро ҷониб дилҷӯй кун

روی دل را جانب دلجوی کن