Фақр май доне чаҳ бошад эй писар

فقر می‌دانی چه باشد ای پسر

Бо ту гӯямгар надорӣ зон хабар

با تو گویم گر نداری زان خبر

Гарчи бошад бенаво дар зери далқ

گرچه باشد بی‌نوا در زیر دلق

Хешро манъами намояди пеши халқ

خویش را منعم نماید پیش خلق

Гурусна бошад зи сирӣ дам занад

گرسنه باشد ز سیری دم زند

Дӯстӣ бо душманон худ кунад

دوستی با دشمنان خود کند

Гарчи бошад лоғару хору заъиф

گرچه باشد لاغر و خوار و ضعیف

Вақти тоъат кам набошад аз ҳариф

وقت طاعت کم نباشد از حریف

Чун дил пар дораду дасти тиҳӣ

چون دل پر دارد و دست تهی

Май намояд дар тарозуи фарбеҳӣ

می‌نماید در ترازو فربهی

эй писари худро ба даравишон сипор

ای پسر خود را به درویشان سپار

То нигаҳ дорад турои парвардгор

تا نگه دارد ترا پروردگار

Бо фақирон ҳар ки ҳамдам ме шавад

با فقیران هر که همدم می‌شود

Дар сарои хулд муҳаррам ме шавад

در سرای خلد محرم می‌شود