Шайхи луқмон буд дар айни висол

شیخ لقمان بود در عین وصال

Маҳв гашта дар ҷамоли зулҷалол

محو گشته در جمال ذوالجلال

Азўҷўди хештани фонӣ шуда

ازوجود خویشتن فانی شده

Дар бақои ҳақи баҳақи боқӣ шуда

در بقای حق بحق باقی شده

Аз худӣ бигузашта он марди худо

از خودی بگذشته آن مرد خدا

Доимо дар васл буд он босафо

دائماً در وصل بود آن باصفا

Аз сулӯк ва аз талаб бигузашта буд

از سلوک و از طلب بگذشته بود

Бо ҷамоли андари талаби пайваста буд

با جمال اندر طلب پیوسته بود

Ҳам ба зикру фикри тақвои сӯхта

هم به ذکر و فکر تقوی سوخته

Ҷанбаи васли ҳақиқии дӯхта

جنبهٔ وصل حقیقی دوخته

Қили вқоли илму тақлиду баён

قیل وقال علم و تقلید و بیان

Тарк карда омадаи андари аён

ترک کرده آمده اندر عیان

Маҳв буд андари ҷамоли он покбоз

محو بود اندر جمال آن پاکباز

Зон накардӣ гоҳу бегоҳии намоз

زان نکردی گاه و بیگاهی نماز

Ҳаст хизмат бо вуҷӯд эй мардикор

هست خدمت با وجود ای مردکار

Чун вуҷӯдат маҳв шуд рстии зи кор

چون وجودت محو شد رستی ز کار

Шайх рафту азўҷўди хўдбрст

شیخ رفت و ازوجود خودبرست

Дар ҳарими ҳазрат субҳон нишаст

در حریم حضرت سبحان نشست

Онкӣ бошад доимои андари ҷамол

آنکه باشد دائماً اندر جمال

Кӣ буд дар фикру зикру қили вқол

کی بود در فکر و ذکر و قیل وقال

Онкӣ бо султон нишинад дар висол

آنکه با سلطان نشیند در وصال

Гар ба хизмат рўнҳд бошад вабол

گر به خدمت رونهد باشد وبال

Шайхи доими маҳв буд андари ҷамол

شیخ دائم محو بود اندر جمال

Ғайри ҳақ дар пеш ӯ гаштии завол

غیر حق در پیش او گشتی زوال

Дар Бухоро буд шайхии покбоз

در بخارا بود شیخی پاکباز

Гуфт луқмон чун наме оради намоз

گفت لقمان چون نمی‌آرد نماز

Ман рӯм ӯро бифармоем намоз

من روم او را بفرمایم نماز

Бандагӣ бошад дар ин раҳ бо ниёз

بندگی باشد در این ره با نیاز

Дар замони брхўости андар раҳ фитод

در زمان برخواست اندر ره فتاد

Буд бо ӯ чли мурӣди поки зод

بود با او چل مرید پاک زاد

Даст ҷунбонед пери раҳнамӯн

دست جنبانید پیر رهنمون

Хайл шерон омад аз бешаи бурун

خیل شیران آمد از بیشه برون

Ҳар яке бар шер нар гашта савор

هر یکی بر شیر نر گشته سوار

Тозӣона сохтанд онгаҳ зи мор

تازیانه ساختند آنگه ز مار

Ҳамчунон дар роҳ шуд он зуфунун

همچنان در راه شد آن ذوفنون

Шайхро эълом доданд аз дарун

شیخ را اعلام دادند از درون

Шайх бар кӯҳӣ нишаст он дами равон

شیخ بر کوهی نشست آن دم روان

Рафт он кӯҳаш чу асби ткдўон

رفت آن کوهش چو اسب تکدوان

Он фақири он шайхро дидаи зи давр

آن فقیر آن شیخ را دیده ز دور

Аз қадам то фарқ гашта ғарқи нур

از قدم تا فرق گشته غرق نور

Бар нишаста кӯҳро шаҳбози шод

بر نشسته کوه را شهباز شاد

намебирафт он кӯҳ дар раҳи ҳамчуи бод

می برفت آن کوه در ره همچو باد

Бо мурӣдон гуфт пери ин дами зи шер

با مریدان گفت پیر این دم ز شیر

Ҳин фурӯди оӣиди пеши ин далер

هین فرود آئید پیش این دلیر

Ҷумлаи шан аз шери афтода ба зер

جمله‌شان از شیر افتاده به زیر

Аз паии таъзими он шайхи кабӣр

از پی تعظیم آن شیخ کبیر

Чун расиданди он замон бо икдгр

چون رسیدند آن زمان با یکدگر

Дар қудум ӯ ниҳодаи ҷумлаи сар

در قدوم او نهاده جمله سر

Андари он саҳрои яке чаҳ ёфтанд

اندر آن صحرا یکی چه یافتند

Бар сари он чоҳ манзил сохтанд

بر سر آن چاه منزل ساختند

Андар омад он замони вақти намоз

اندر آمد آن زمان وقت نماز

Пер ва асҳобаш шуданд андари ниёз

پیر و اصحابش شدند اندر نیاز

Баъд аз он он пер гуфт эй покбоз

بعد از آن آن پیر گفت ای پاکباز

Чаҳ сабаби нгзордии ин ҷои намоз

چه سبب نگذاردی این جا نماز

Гуфт луқмон чун сабоҳ ояд фароз

گفت لقمان چون صباح آید فراز

Бо ту бигзорам дар ин мавзеи намоз

با تو بگذارم در این موضع نماز

Перу асҳобаши з ҳайбат сӯхтанд

پیر و اصحابش ز هیبت سوختند

Дидаи ақли он замони брдўхтнд

دیدهٔ عقل آن زمان بردوختند

Ҷумлаи Андам аз худӣ берун шуданд

جمله آندم از خودی بیرون شدند

Дар мақоми бихўдӣ маҷнӯн шуданд

در مقام بیخودی مجنون شدند

Сар ниҳоданд он ҳамаи рафтанди хоб

سر نهادند آن همه رفتند خواب

Чун шуданд аз хоб ҳоҷат шуд ба об

چون شدند از خواب حاجت شد به آب

Пайрави асҳобаш чу қасд чоҳ кард

پیرو اصحابش چو قصد چاه کرد

То ки оби оранд аз чаҳ баҳри худ

تا که آب آرند از چه بهر خود

Далвро дар чаҳ фиканда корвон

دلو را در چه فکنده کاروان

Далвашон дар чоҳ нарасед он замон

دلوشان در چاه نرسید آن زمان

Пар нашуд аз об дар далв эй аҷаб

پر نشد از آب در دلو ای عجب

Дар таъаҷҷуб монад он қавм аз тъб

در تعجب ماند آن قوم از تعب

Омад он дами пеши шайх инсоф дод

آمد آن دم پیش شیخ انصاف داد

Рӯй худ бар пои луқмонаши ниҳод

روی خود بر پای لقمانش نهاد

Шайхи андар чаҳ фиканд оби даҳон

شیخ اندر چه فکند آب دهان

Об берун омад аз чаҳ шуд равон

آب بیرون آمد از چه شد روان

Перу асҳобаши вузӯ чун сохтанд

پیر و اصحابش وضو چون ساختند

Ғусл карданд ва ба худ пардохтанд

غسل کردند و به خود پرداختند

Баъд аз он гуфтанд ту аввалӣ тарӣ

بعد از آن گفتند تو اولی‌تری

Дар ҳақиқати ғолибу волотрӣ

در حقیقت غالب و والاتری

Рафт луқмони баъд аз он андари намоз

رفت لقمان بعد از آن اندر نماز

Гуфт такбир ва нишаст он шоҳбоз

گفت تکبیر و نشست آن شاهباز

Пер ва асҳобаш бигуфтанд Эй ҳамам

پیر و اصحابش بگفتند ای همام

Ту бкрдии ин намози ӣнҷои тамом

تو بکردی این نماز اینجا تمام

Шайхи даст аз хирқа берун оваред

شیخ دست از خرقه بیرون آورید

Аз сар ҳар мӯӣ ӯ хӯн ме чакид

از سر هر موی او خون می‌چکید

Чунки он ҳолат бидиданд он нафар

چونکه آن حالت بدیدند آن نفر

Аз ҳадиси ишқи гаштанд бо хабар

از حدیث عشق گشتند با خبر

Он замон гуфтанд луқмон восил аст

آن زمان گفتند لقمان واصل است

Ҳрдмии айни висолаш ҳосил аст

هردمی عین وصالش حاصل است

Ҳар ки ӯ восил шавад таклиф нест

هر که او واصل شود تکلیف نیست

Дар миёни васли ҳақ тсриФ нест

در میان وصل حق تصریف نیست

Ҳар ки бошад дар ҷамол эй номдор

هر که باشد در جمال ای نامدار

ӯ ба ғайр ҳақ надорад кору бор

او به غیر حق ندارد کار و بار

Ҳар ки ҷон шуд ҷисмро бо ӯ чикор

هر که جان شد جسم را با او چکار

Ёфт маънии исмро бо ва чаҳ кор

یافت معنی اسم را با و چه کار

Ҳар ки восил шуд бараст аз нанги вном

هر که واصل شد برست از ننگ ونام

Вонкаҳ ориф шуд биҷуст аз зарқи вдом

وانکه عارف شد بجست از زرق ودام

Ҳаркиро омад ҷамол бо ҷалол

هرکه را آمد جمال با جلال

Маҳв шуд аз хеш дар айни висол

محو شد از خویش در عین وصال

Ҳарки восил шуд бараст аз тараот

هرکه واصل شد برست از ترهات

Шаҳ рухӣ зад ин ҷаҳонро кард мот

شه رخی زد این جهان را کرد مات

Ҳар ки ӯ восил бараст аз номи вннг

هر که او واصل برست از نام وننگ

Шиша солус бишикаст ӯ ба санг

شیشهٔ سالوس بشکست او به سنگ

Ҳарки восил шуд бараст аз хокдон

هرکه واصل شد برست از خاکدان

Ҳаст бо маҳбӯби худ дар ломакон

هست با محبوب خود در لامکان

Ҳарки ӯ восили зи панҷ ва чор рафт

هرکه او واصل ز پنج و چار رفت

Ганҷ ваҳдат ёфт бархӯрдор рафт

گنج وحدت یافت برخوردار رفت

Ҳар ки восил шуд ҷамол ҳақ бидид

هر که واصل شد جمال حق بدید

Дар ҷамоли ҳақи ҷалол ҳақ бидид

در جمال حق جلال حق بدید

Ҳар ки восил шуд ададҳоро бсухт

هر که واصل شد عددها را بسوخت

Ҳар ду оламро ба як арзан фурухт

هر دو عالم را به یک ارزن فروخت