Рабуданди глшоаҳи дили хаста ро
ربودند گلشاه دل خسته را
Мари он дили гусали сарви навруста ро
مر آن دل گسل سرو نورسته را
Чу карданд аз ҳар сӯеи ҷусту ҷӯй
چو کردند از هر سویی جست و جوی
Сӯии хона варақа доданд рӯй
سوی خانهٔ ورقه دادند روی
Бҷстнш карданд дерии диранг
بجستنش کردند دیری درنگ
Бидон то магари оўрндши бчнг
بدان تا مگر آورندش بچنگ
Чу бисёр ҷустанд кам ёфтанд
چو بسیار جستند کم یافتند
БрФтни ҳама рӯй бартофтанд
برفتن همه روی برتافتند
Чу рафтанди он лашкари тираи рой
چو رفتند آن لشکر تیره رای
Ба пирӯзӣу хуррамии бози ҷой
به پیروزی و خرمی باز جای
Банӣ шеба гашта бар он куштагон
بنی شیبه گشته بر آن کشتگان
Давони варақа ҳар сӯ чу девонагон
دوان ورقه هر سو چو دیوانگان
На зи аҳволи Бобаки бадаши огаҳӣ
نه ز احوال بابک بدش آگهی
На зи аҳволи он зоди сарви сеӣ
نه ز احوال آن زاد سرو سهی
з ман бишинав акнӯн гуҳ тохтан
ز من بشنو اکنون گه تاختن
Ки оварад аз баҳри кини охтн
که آورد از بهر کین آختن
Яке ҳӣ бад бариса манзили замин
یکی حی بد برسه منزل زمین
Мақоми ҳзброни пархошу кин
مقام هزبران پرخاش و کین
Сипоҳии ҳамаи саф дару ҷони сипар
سپاهی همه صف در و جان سپر
Ҳамаи оҳанӣни шахс ва рӯйин ҷигар
همه آهنین شخص و رویین جگر
Баришон яке меҳтари шоҳи Фш
بریشان یکی مهتر شاه فش
Сафи ошӯбу гардани кашу кӣнаи каш
صف آشوب و گردن کش و کینه کش
Ба нисбати шариф ва ба мардии тамом
به نسبت شریف و به مردی تمام
Рабиъи ибни аданону збии баном
ربیع ابن عدنان و ضبی بنام
Банӣ збаҳи бади номи он шаҳру ҳӣ
بنی ضبه بد نام آن شهر و حی
Кӣ мол банӣ шеба карданд фӣ
کی مال بنی شیبه کردند فی
Рабиъи ибни аданони зи гули шаҳи хабар
ربیع ابن عدنان ز گل شه خبر
Шунида бад аз мардуми бобасар
شنیده بد از مردم بابصر
Кӣ чунаст дидору фарҳанги ӯй
کی چونست دیدار و فرهنگ اوی
Қади чобук ва рӯй гули ранги ӯй
قد چابک و روی گل رنگ اوی
зи баси наъти он лаъибати хуби чеҳр
ز بس نعت آن لعبت خوب چهر
Бадалаши андаруни рустаи бдбихи меҳр
بدلش اندرون رسته بدبیخ مهر
Фиристодаи бади панҷ шаш раҳи паём
فرستاده بد پنج شش ره پیام
Сӯии боби глшоаҳи фархундаи ном
سوی باب گلشاه فرخنده نام
Ки бо меҳри ман меҳр пайваста кун
که با مهر من مهر پیوسته کن
Дар кӣнау доварӣ баста кун
در کینه و داوری بسته کن
Ба ман даҳ ту он дили гусали моҳ ро
به من ده تو آن دل گسل ماه را
Парии чеҳраи глшоаҳи дили хоҳ ро
پری چهره گلشاه دل خواه را
Макун ҷони фидои баҳри фарзанд ро
مکن جان فدا بهر فرزند را
Яке панди баси мрхрдмнд ро
یکی پند بس مرخردمند را
Ту доне ки аз варақаи ман кам ним
تو دانی که از ورقه من کم نیم
Агар мрўрои хеш ва бен ъам ним
اگر مرورا خویش و بن عم نیم
Шунидам ки бо варақаи тези чеҳр
شنیدم که با ورقهٔ تیز چهر
Даромад ба аҳд ва ба пайвасти меҳр
درآمد به عهد و به پیوست مهر
Заврақа чаҳ хезад , чаҳ ояд аз ӯй ?
زورقه چه خیزد، چه آید از اوی؟
зи ҷӯии тиҳии оби дарёи мҷўӣ !
ز جوی تهی آب دریا مجوی!
Чаҳ дар хӯрд варақааст глшоаҳи ту
چه در خورد ورقه است گلشاه تو
Ба ман гардад оростаи гоҳи ту
به من گردد آراسته گاه تو
зи қавли ман ар бугсалии ҳуши вароӣ
ز قول من ار بگسلی هوش ورای
Шабихуну ҷанги марои дорпоӣ
شبیخون و جنگ مرا دارپای
Чунин чанд гуҳи каси фиристода буд
چنین چند گه کس فرستاده بود
з ҳар гӯна пайғомҳо дода буд
ز هر گونه پیغامها داده بود
Надидаи бад аз боби гули шаҳи ҷавоб
ندیده بد از باب گل شه جواب
На андари хато ва на андари савоб
نه اندر خطا و نه اندر صواب
Аз он бошгўнаҳи дилаш тафта шуд
از آن باشگونه دلش تفته شد
Чу ширӣ ки бар гӯр ошуфта шуд
چو شیری که بر گور آشفته شد
Ҳаме буд хомӯш прессон хабар
همی بود خاموش پرسان خبر
зи глшоаҳи вази варақаи пари ҳунар
ز گلشاه وز ورقهٔ پر هنر
Нишаста ба орому оҳистагӣ
نشسته به آرام و آهستگی
Ки то кӣ кунанд ақди пайвастагӣ
که تا کی کنند عقد پیوستگی
Чу огаҳ шуд аз ҳоли гардони сипеҳр
چو آگه شد از حال گردان سپهر
Кӣ бо як дигарашон бпиўсти меҳр
کی با یک دگرشان بپیوست مهر
Ҳаме буд ва бар дард гашта сабур
همی بود و بر درد گشته صبور
Ки то ҳар ду кӣ кард хоҳанд сур
که تا هر دو کی کرد خواهند سور
Дар он шаби кашони ақди бади сохтан
در آن شب کشان عقد بد ساختن
Се манзил замин кардашон тохтан
سه منزل زمین کردشان تاختن
Саҳари гуҳ ба наздик эшон расед
سحر گه به نزدیک ایشان رسید
Ба коми дили хештан шан бидид
به کام دل خویشتن شان بدید
Яке баҳраи ҳушёр ва як баҳраи маст
یکی بهره هشیار و یک بهره مست
Даромад ба шамшер ва бикшод даст
درآمد به شمشیر و بگشاد دست
Ба теғи балоашони ФрўкўФти хирад
به تیغ بلاشان فروکوفت خرد
Бидон каши ҳаво буд бигирифту барад
بدان کش هوا بود بگرفت و برد
Чу баргашту брҳӣ худ рафт боз
چو برگشت و برحی خود رفت باز
Бадӣдор глшоҳш омад ниёз
بدیدار گلشاهش آمد نیاز
Мари он дили гусали моҳро пеш хонд
مر آن دل گسل ماه را پیش خواند
Бадӣдор ӯ дар шигифтӣ бимонад
بدیدار او در شگفتی بماند
Яке гулбуни лаъл рўиндаҳ дид
یکی گلبن لعل روینده دید
Тзрўи гурозон ва ё зинда дид
تذرو گرازان و یا زنده دید
Дирафшони яке моҳи ду ҳафта дид
درفشان یکی ماه دو هفته دید
Ҳама бар гулу лаъл бишкуфта дид
همه بر گل و لعل بشکفته دید
Дилу ҷон ба як ?назарет ӯро супурд
دل و جان به یک نظرت او را سپرد
Балии ишқи хубон на корӣаст хирад
بلی عشق خوبان نه کاریست خرد
Чу дар талъату қоматаш хира монад
چو در طلعت و قامتش خیره ماند
Нўозидшу пеши худ дар нишонд
نوازیدش و پیش خود در نشاند
зи шодии яке шеър оғоз кард
ز شادی یکی شعر آغاز کرد
Бадал дар , дар хуррамӣ боз кард
بدل در، در ِ خرمی باز کرد
Бадв гуфт Аё лаъибати хуби чеҳр
بدو گفت ایا لعبت خوب چهر
Дилам баста кардӣ ту дарбанди меҳр
دلم بسته کردی تو دربند مهر