Дилам , аз бекасе менолад ва , кас нест дмсозш ;

دلم، از بی‌کسی می‌نالد و، کس نیست دمسازش؛

Чу мурғии кӯи ҷудо афтода бошад аз ҳам овозаш !

چو مرغی کو جدا افتاده باشد از هم‌آوازش!

Ҳамоно , номаи қатл маро оварда аз кӯе

همانا، نامهٔ قتل مرا آورده از کویی

Ки хӯн май резад аз боли кабӯтари вақти парвозаш

که خون می‌ریزد از بال کبوتر وقت پروازش

Бар он дар шаби зи ғавғоӣ сегон будам ба ин хўшдл

بر آن در شب ز غوغای سگان بودم به این خوشدل

Ки дар базмаш чу ғайриӣ ханда зад нишнидам овозаш

که در بزمش چو غیری خنده زد نشنیدم آوازش

Ба зоҳир аз лабаш хӯрдам фиреби ханда , зини ғофил

به ظاهر از لبش خوردم فریب خنده، زین غافل

Ки пинҳони хӯн мардум мехӯрд чашми фусуни созиш

که پنهان خون مردم می‌خورد چشم فسون‌سازش