Агар на эҳтироз аз шодӣ ағёр ме кардам

اگر نه احتراز از شادی اغیار می‌کردم

Ба ҳаркас май расидам , шиквае аз ёр ме кардам

به هرکس می‌رسیدم، شکوه‌ای از یار می‌کردم

зи ман , бе раҳмии ?ут кас нашунӯд ; чун пеши азин мардум

ز من، بی‌رحمی‌ات کس نشنود؛ چون پیش ازین مردم

Туро бераҳм мегуфтанд ва , ман инкор мекардам !

تو را بی‌رحم می‌گفتند و، من انکار می‌کردم!

Ба умедӣ , ки фардои пеш ӯ гӯйанд ҳоли ман

به امیدی، که فردا پیش او گویند حال من

Ба оҳу нолаи дӯши аҳбобро бедор ме кардам

به آه و ناله دوش احباب را بیدار می‌کردم

Хушо рӯзӣ ки чоки синаи аҳли муҳаббат ро

خوشا روزی که چاک سینهٔ اهل محبت را

Чу медидам , хаёли рахна девор ме кардам

چو می‌دیدم، خیال رخنهٔ دیوار می‌کردم

Агар табъаши зи ман озурда шуд , озари сазои ман

اگر طبعش ز من آزرده شد، آذر سزای من

Чаро дар базм ӯ , бадгӯӣ ағёр мекардам ? !

چرا در بزم او، بدگویی اغیار می‌کردم؟!