Шаб идаст , дар майхона бояд бистар андозем

شب عید است، در میخانه باید بستر اندازیم

Ки пеш аз субҳ , соқиро назар бар манзар андозем

که پیش از صبح، ساقی را نظر بر منظر اندازیم

Баҷанг зоҳидӣ , лашкар кашад пирмғони фардо

بجنگ زاهدان، لشکر کشد پیرمغان فردا

Биёи мо низ худро дар миён лашкар андозем

بیا ما نیز خود را در میان لشکر اندازیم

Бғорт чун кушояди даст , дасти афшон ғазал хонем

بغارت چون گشاید دست، دست افشان غزل خوانیم

Бмсҷд чун гузорад пой , покўбони срондозим !

بمسجد چون گذارد پای، پاکوبان سراندازیم!

Дабирони фалакро , чун қалам натавон гирифт аз каф ;

دبیران فلک را، چون قلم نتوان گرفت از کف؛

Биё каз барқ май оташи дарин на дафтар андозем

بیا کز برق می آتش درین نه دفتر اندازیم

Накарда шайхи шаҳр аз ҷаҳл то такфири мо риндон

نکرده شیخ شهر از جهل تا تکفیر ما رندان

Биё то пештари мо парда аз кораш барандозем

بیا تا پیشتر ما پرده از کارش براندازیم

Ҳисоби зоҳидӣ дар рӯзи маҳшар мушкиласт озар !

حساب زاهدان در روز محشر مشکل است آذر!

Биё то мо ҳисоби худ ба рӯз дигар андозем

بیا تا ما حساب خود به روز دیگر اندازیم