Чанд рӯзӣ шуд , ки аз ман бе сабаби ранҷида Эй

چند روزی شد، که از من بی‌سبب رنجیده‌ای

Баҳри қатлам , бо рақибони маслиҳатҳо дида Эй

بهر قتلم، با رقیبان مصلحت‌ها دیده‌ای

Хиҷлатии дорӣ , ба сӯии ман наме бинӣ ? ! магар

خجلتی داری، به سوی من نمی‌بینی؟! مگر

Инки бо худ душманат фаҳмидаам , фаҳмидае ? !

اینکه با خود دشمنت فهمیده‌ام، فهمیده‌ای؟!

То намонад аз ту умедии маро , аз ғайри ҳам

تا نماند از تو امیدی مرا، از غیر هم

Чанд рӯзӣ аз барои маслиҳати ранҷида Эй

چند روزی از برای مصلحت رنجیده‌ای

Аз муҳаббат нест мақсӯдат , фиреб мардум аст

از محبت نیست مقصودت، فریب مردم است

Инки аҳволи маро , аз дигарон пурсида Эй

اینکه احوال مرا، از دیگران پرسیده‌ای

Ғайри озар , каз сумуми даврят дар дӯзах аст

غیر آذر، کز سموم دوریت در دوزخ است

Ҳар шаҳидиро ки мебайнем , омирзида Эй

هر شهیدی را که می‌بینیم، آمرزیده‌ای