Фитода аз паии дили кӯдакон ва ғўғоӣӣ аст

فتاده از پی دل کودکان و غوغائی است

Ту ҳам биёи бтмошо ки хуш тмошоӣӣ аст

تو هم بیا بتماشا که خوش تماشائی است

Маро ки мурғи дилам , монда дар шиканҷаи дом ;

مرا که مرغ دلم، مانده در شکنجه دام؛

Азин чаҳ суд ки беруни шаҳр сҳроӣӣаст ? !

ازین چه سود که بیرون شهر صحرائی است؟!

Гаронӣ аз сари кӯии ту зуд хоҳам барад

گرانی از سر کوی تو زود خواهم برد

Биё ки фурсати ҳарф , имшабӣ ва фардоеаст !

بیا که فرصت حرف، امشبی و فردایی است!

На панди воъизат аз раҳи барад , на нағма ӣ чанг ;

نه پند واعظت از ره برد، نه نغمه ی چنگ؛

Миёни масҷиду майхона , бихтр ҷоеаст !

میان مسجد و میخانه، بیخطر جایی است!

Чаро з марг бинолам бахуд , ки турбати ман

چرا ز مرگ بنالم بخود، که تربت من

Бзири соя ӣ сарви баланд болоӣаст ? !

بزیر سایه ی سرو بلند بالایی است؟!

Фиғон , ки дарди ту озар бкс наёрад гуфт

فغان، که درد تو آذر بکس نیارد گفت

Чу бандае ки гирифтори ишқ мавлое аст

چو بنده‌ای که گرفتار عشق مولایی است