Васл , ки дар ҳар нафасам орзӯаст ;

وصل، که در هر نفسم آرزوست؛

Ҷузи ту на аз ҳечкасам орзӯаст

جز تو نه از هیچکسم آرزوست

То ту бмҷмли шинавӣ нола ам

تا تو بمجمل شنوی ناله ام

ҲмнФсӣ бо ҷарасам орзӯаст

همنفسی با جرسم آرزوست

Васли тугар дар нафас охир аст

وصل تو گر در نفس آخر است

Аз ҳамаи умр , он нафасам орзӯаст

از همه عمر، آن نفسم آرزوست

Нағмаи сарои чаманами солҳост

نغمه سرای چمنم سالهاست

Нола ӣ кунҷ қафасам орзӯаст

ناله ی کنج قفسم آرزوست

Дод рас ман нашавад ҳеҷ кас

داد رس من نشود هیچ کس

Ғайри тугар додрасам орзӯаст

غیر تو گر دادرسم آرزوست

Зон сркўи коҳил ҳавас сокинанд

زان سرکو کاهل هوس ساکنند

Рафтани аҳл ҳавасам орзӯаст

رفتن اهل هوسم آرزوست

Булбулами озари бглстони ишқ

بلبلم آذر بگلستان عشق

Сӯхтани хор ва хасам орзӯаст

سوختن خار و خسم آرزوست