Алмнаҳи ллаҳ , ки саросари ҳамаи Эрон

المنه لله، که سراسر همه ایران

Шуд ғайрати рўзоти ҷинон , рашки Фродис

شد غیرت روضات جنان، رشک فرادیس

Аз адли худованди зафарманди адуи банд

از عدل خداوند ظفرمند عدو بند

Каз ҳиммат ӯ расм карам ёфта таъсӣс

کز همت او رسم کرم یافته تأسیس

Хоқон , фалаки гоҳ , малики ҷоҳ , ки исо

خاقان، فلک گاه، ملک جاه، که عیسی

Султони Карими исми карами расм , ки Идрӣс

سلطان کریم اسم کرم رسم، که ادریس

Дар сатҳи фалак , гашта дуои гӯши бтсбиҳ ;

در سطح فلک، گشته دعا گوش بتسبیح؛

Бо хайли малик , гашта санои ҷӯши бтқдис !

با خیل ملک، گشته ثنا جوش بتقدیس!

Каз манзар ӯ кӯр буд , чашми бади андеш ;

کز منظر او کور بود، چشم بد اندیش؛

Вази кишвар ӯ , давр буд лашкари Иблис !

وز کشور او، دور بود لشکر ابلیس!

Раммоли қазо , аз асари кавкаби бахташ ;

رمال قضا، از اثر کوکب بختش؛

Чун насрау лҳёни нигару ълқаҳу анкис

چون نصره و لحیان نگر و علقه و انکیس

ди ркъбаҳ , зи адлаш буд осоиши ҳуҷҷоҷ

د رکعبه، ز عدلش بود آسایش حجاج

Дар дайр , зи лутфаш буд оромиши қсис !

در دیر، ز لطفش بود آرامش قسیس!

Аз ёваряш , боз диҳад дона ӣ ъсФўр ;

از یاوریش، باز دهد دانه ی عصفور؛

Вази доваряш , шер буд доя ӣ ҷомис

وز داوریش، شیر بود دایه ی جامیس

Ҳам зоблёнш чу баради ҳамла , қадами бӯс

هم زابلیانش چو برد حمله، قدم بوس

Ҳам бармакёнаш , чу кашад суфра , қадаҳи лӣс

هم برمکیانش، چو کشد سفره، قدح لیس

Ҳам хона бадуш , аз ғазабаш , хусрави кобул ;

هم خانه بدوش، از غضبش، خسرو کابل؛

Ҳам ҳалқа бигӯаш , аз адабаш , волии Тифлис !

هم حلقه بگوش، از ادبش، والی تفلیس!

Дар навбати шоҳяш , зи Эрони бўлоёт

در نوبت شاهیش، ز ایران بولایات

Ғайр аз хабар фатҳ набурданд ҷўосис

غیر از خبر فتح نبردند جواسیس

Чун тир хадангаст , азуи пушт вале рост ;

چون تیر خدنگ است، ازو پشت ولی راست؛

Чун пушт палангаст , аз ва рӯй адуи пис !

چون پشت پلنگ است، از و روی عدو پیس!

Фарзанди ҷўонбхш , абўолФтҳи Баҳодур

فرزند جوانبخش، ابوالفتح بهادر

Каз савлаташ Иблис кунад тавбаи зи талбис

کز صولتش ابلیس کند توبه ز تلبیس

Он зода ӣ ҷамшед , ки дар харгаҳи иқбол

آن زاده ی جمشید، که در خرگه اقبال

Он соя ӣ хуршед , ки дар ҳалқа ӣ тадрис

آن سایه ی خورشید، که در حلقه ی تدریس

Ҳам меҳр илм дошт бФрқш , ки ту башитоб ;

هم مهر علم داشت بفرقش، که تو بشتاب؛

Ҳам тир қалам дод бадасташ , ки ту банавис !

هم تیر قلم داد بدستش، که تو بنویس!

Бар хок фитад , аз илмаши ханҷари баҳром ;

بر خاک فتد، از علمش خنجر بهرام؛

Бар бод равад аз қаламаш , дафтари брҷис

بر باد رود از قلمش، دفتر برجیس

Будаш , ҳўсни хутба ӣ маҳҷӯба ӣ иффат ;

بودش، هوسن خطبه ی محجوبه ی عفت؛

Мехост сулаймон ки шавад ҳамсари билқис

میخواست سلیمان که شود همسر بلقیس

Орост яке ҳиҷла , чу ъшртгаҳи Ковӯс

آراست یکی حجله، چو عشرتگه کاووس

Конҷо чу гул тоза кашад маҳди фарангис

کآنجا چو گل تازه کشد مهد فرنگیس

Он рӯз ки медид Бамаи меҳри бтслис

آن روز که میدید بمه مهر بتثلیث

Ноҳид назар дошт бирҷиси бтсдис

ناهید نظر داشت بیرجیس بتسدیس

Он вақт ки бо Зуҳраи қамар буд муқорин

آن وقت که با زهره قمر بود مقارن

Зон сон ки ба ромини зўФо ром шавад вис

زان سان که به رامین زوفا رام شود ویس

Монанди ду гавҳар , бикӣ ришта кашиданд ;

مانند دو گوهر، بیکی رشته کشیدند؛

Дар маҷлиси ақди омада чун ҳирмису волис

در مجلس عقد آمده چون هرمس و والیس

Носуфтаи дарӣ , аз садафи баҳри мъолӣ ;

ناسفته دری، از صدف بحر معالی؛

Нашукуфта гулӣ , аз чамани аҳли навомис

نشکفته گلی، از چمن اهل نوامیس

Дид ва шуд аз он мурсалаи пайдои гуҳи тазвиҷ

دید و شد از آن مرسله پیدا گه تزویج

Чид ва шуд аз он лхлхаҳ фармо шаби търис

چید و شد از آن لخلخه فرما شب تعریس

Аз нағма ӣ не , ноӣ ғўонӣ , чу ънодл ,

از نغمه ی نی، نای غوانی، چو عنادل،

Вази ншأаҳи не , рӯй сўоқӣ чу тўоўис

وز نشأه نی، روی سواقی چو طواویس

Фориғи зи ғам , осӯдаи зи фақри омадаи мардум ;

فارغ ز غم، آسوده ز فقر آمده مردم؛

Карда ҳамаи лабрези з май косу зи зари кис

کرده همه لبریز ز می کاس و ز زر کیس

Май рехта дар соғари зар , пери хашини пӯш

می ریخته در ساغر زر، پیر خشن پوش

Овехта дар риштаи гуҳар , золи расани рейс

آویخته در رشته گهر، زال رسن ریس

Ҳар кас ба нисорӣ шудаи нозони бахуд , озар

هر کس به نثاری شده نازان بخود، آذر

Каз мартаба нозанад ба ӯ аҳли навомис

کز مرتبه نازند به او اهل نوامیس

Чун дид раво нест нисорӣ нафаристад !

چون دید روا نیست نثاری نفرستد!

Ин қитъа ки орост бтрсиъ ва ба таҷнис

این قطعه که آراست بترصیع و به تجنیس

Бо нақд дуо кард равони чома ӣ таърих

با نقد دعا کرد روان چامه ی تاریخ

Шуд ҷои сулаймон , бсрои парда ӣ билқис

شد جای سلیمان، بسرا پرده ی بلقیس