Ало эй насими саҳар , пеш аз он

الا ای نسیم سحر، پیش از آن

Ки хезад ба такбири бонги хурӯс

که خیزد به تکبیر بانگ خروس

Равони шӯи зи Гелон ба малики Ироқ

روان شو ز گیلان به ملک عراق

Ки шоҳон дар онҷо навозанд кӯс

که شاهان در آنجا نوازند کوس

Диёрӣ ки ҳасрат ба хокаш баранд

دیاری که حسرت به خاکش برند

Чаҳ ҳинд ва чаҳ тарк ва чаҳ рӯм ва чаҳ рӯс !

چه هند و چه ترک و چه روم و چه روس!

Чу бар хиттаи Қум гузорат фитад ;

چو بر خطهٔ قم گذارت فتد؛

зи обаши даҳони шӯй ва хокаш бабўс

ز آبش دهان شوی و خاکش ببوس

Ки он хиттаи хлўтгаҳ Фотима аст

که آن خطه خلوتگه فاطمه است

Намӯдааст он Зуҳраи онҷои хнўс

نموده است آن زهره آنجا خنوس

Ҳам ӯро падари ҳам бародар буд

هم او را پدر هم برادر بود

Шаҳаншоҳи Бағдоду султони Тӯс

شهنشاه بغداد و سلطان طوس

Дар онҷо бигӯ Сайиди асҳқ ро

در آنجا بگو سید اسحق را

Ки Эй карда дар садри айвони ҷулус

که ای کرده در صدر ایوان جلوس

Сабо омаду номаи ?ут боз дод

صبا آمد و نامه‌ات باز داد

зи ҳиҷрони дареғ , аз ҷудои фусӯс !

ز هجران دریغ، از جدایی فسوس!

Магӯ нома , дарҷӣ ва , дар ваии лол ;

مگو نامه، درجی و، در وی لآل؛

Магӯ номаи бурҷӣ ва , дар ваии шмўс !

مگو نامه برجی و، در وی شموس!

Таъолии аллоҳ , он номаи дили фиреб

تعالی الله، آن نامهٔ دل‌فریب

Бномизд , он қосиди чоплус

بنامیزد، آن قاصد چاپلوس

Чаҳ нома ? яке лавҳи симин ки рехт ;

چه نامه؟ یکی لوح سیمین که ریخت؛

Бар он машктар , хомаи обнӯс !

بر آن مشک تر، خامهٔ آبنوس!

Чаҳ қосид ? аён аз ҷабинаши сафо ;

چه قاصد؟ عیان از جبینش صفا؛

Чу ойӣнаи зодаи Филқўс !

چو آیینهٔ زادهٔ فیلقوس!

Дилати махзан ва , ақди назмати гуҳар ;

دلت مخزن و، عقد نظمت گهر؛

Дилати ҳиҷла ва , фикри ?бакарати арӯс !

دلت حجله و، فکر بکرت عروس!

Дар он номаи ?ут буд аз Қуми гила

در آن نامه‌ات بود از قم گله

Ки бошад шабати тира , рӯзати ғмўс

که باشد شبت تیره، روزت غموس

Макун шиква аз дардмандони Қум

مکن شکوه از دردمندان قم

Ки деҳқон ӯ ҳаст ФрФўриўс

که دهقان او هست فرفوریوس

Накӯҳиши мФрмо , каз ифлосашон

نکوهش مفرما، کز افلاسشان

Набошад ба тани ҷомаи зари лбўс

نباشد به تن جامهٔ زر لبوس

Буд фориғи он моҳӣ аз қайди дом

بود فارغ آن ماهی از قید دام

Ки бар пушт ӯ нест доғи Флўс

که بر پشت او نیست داغ فلوس

Ҳарамгоҳи хайр албриаҳаст Қум

حرمگاه خیر البریه است قم

Ки хокаш абирасту обаши мсўс

که خاکش عبیر است و آبش مسوس

Дар онҷои нишоне набӯдааст ва нест

در آنجا نشانی نبوده است و نیست

зи кеши яҳуду зи дайни маҷус

ز کیش یهود و ز دین مجوس

Ҳамаи мардумаш , поки зи олӯдагӣ ;

همه مردمش، پاک ز آلودگی؛

Ба ҷон чун уқул ва , ба тан чун нуфус

به جان چون عقول و، به تن چون نفوس

Чу асҳоби сафа , сафо додаанд ;

چو اصحاب صفه، صفا داده‌اند؛

Тан аз пашми уштур , шикам аз сабӯс

تن از پشم اشتر، شکم از سبوس

На маҳзун , ки хезади зи махзани ғубор ;

نه محزون، که خیزد ز مخزن غبار؛

На ғамгин , ки дорад дар анбори сўс

نه غمگین، که دارد در انبار سوس

Дар он остони малики посбон

در آن آستان ملک پاسبان

Дуо кун мабош аз иҷобати иؤўс

دعا کن مباش از اجابت یؤوس

Ки рӯбӣами хок дараш , болъиўн ;

که روبیم خاک درش، بالعیون؛

Ки гирдем бар даргааши болрؤўс

که گردیم بر درگهش بالرؤوس

Фиристодам он каши зи ман хостӣ

فرستادم آن کش ز من خواستی

Кунад то дарин матлабати поибўс

کند تا درین مطلبت پایبوس

Вале рехт аз шарм густохем

ولی ریخت از شرم گستاخیم

зи рухи гоҳи ёқӯт ва , гуҳи сндрўс

ز رخ گاه یاقوت و، گه سندروس

Ало то ба майхонаи осмон

الا تا به میخانهٔ آسمان

Кавокиби кашанд аз кафи ҳам кؤўс

کواکب کشند از کف هم کؤوس

Лаби дӯстат , бод чун гули зҳўк

لب دوستت، باد چون گل ضحوک

Рухи душманати абросои абус

رخ دشمنت ابرآسا عبوس