Куҷо рафт он насими субҳгоҳӣ ?
کجا رفت آن نسیم صبحگاهی؟
Ки омад аз нафаси буии баҳораш !
که آمد از نفس بوی بهارش!
Насимӣ , дилкашу бодии диловез ;
نسیمی، دلکش و بادی دلاویز؛
Ки омад аз биҳишту марғзораш
که آمد از بهشت و مرغزارش
Насимӣ , барги гулбуни брФшондаҳ
نسیمی، برگ گلبن برفشانده
Раёҳини рехта аз шохсораш !
ریاحین ریخته از شاخسارش!
Насимӣ , буии гул бар бод дода ;
نسیمی، بوی گل بر باد داده؛
Фитодаи сӯии гулшан чун гузораш !
فتاده سوی گلشن چون گذارش!
Насимӣ , аз гулистон бар гузашта ;
نسیمی، از گلستان بر گذشته؛
Саман дар доману гул дар канораш !
سمن در دامن و گل در کنارش!
Насимӣ , нофа ӣ оҳӯи дарида ;
نسیمی، نافه ی آهو دریده؛
Фитодаи раҳ чу бар малики тторш !
فتاده ره چو بر ملک تتارش!
Насимӣ , бар лаби кавсари вазида ;
نسیمی، بر لب کوثر وزیده؛
Ҳубоб ангехта аз чашмасораш !
حباب انگیخته از چشمه سارش!
Насимӣ , чоки пероҳани зи Юсуф ;
نسیمی، چاک پیراهن ز یوسف؛
Гушӯдаи бардаи ёқӯби интизораш !
گشوده برده یعقوب انتظارش!
Насимӣ , домани маҳмили зи Лайлӣ ;
نسیمی، دامن محمل ز لیلی؛
Рабӯдаи мондаи маҷнӯни ашкборш !
ربوده مانده مجنون اشکبارش!
Насимӣ , турра ӣ мишкӣни зи ширин ;
نسیمی، طره ی مشکین ز شیرین؛
Фишонда гашта хусрави биқрорш !
فشانده گشته خسرو بیقرارش!
Куҷо рафт он ҳаммоми равза ӣ инс ? !
کجا رفت آن حمام روضه ی انس؟!
Ки хезами нақди ҷони созами нисораш !
که خیزم نقد جان سازم نثارش!
Магари хезад , расонади нома ӣ ман
مگر خیزد، رساند نامه ی من
Биор ман ки эзади боди ёраш !
بیار من که ایزد باد یارش!
Фариди алъҳд , яктои замона ;
فرید العهد، یکتای زمانه؛
Маҷиди аддӣни ваҳиди рӯзгораш
مجید الدین وحید روزگارش
Дабирӣ , коФтоби олами оро ;
دبیری، کآفتاب عالم آرا؛
Зарафшон шуд зи калаки зи нигориш !
زرافشان شد ز کلک ز نگارش!
Шикастаи равнақи хати шФиъо
شکسته رونق خط شفیعا
Хуҷастаи хома ӣ гавҳари нисораш
خجسته خامه ی گوهر نثارش
Фақирӣ , солики роҳи тариқат ;
فقیری، سالک راه طریقت؛
Ки буданд аҳли дили омӯзгораш
که بودند اهل دل آموزگارش
Гусастаи ришта ӣ ирфони шблӣ
گسسته رشته ی عرفان شبلی
Мураққаъи хирқа ӣ ошуфтаи тораш
مرقع خرقه ی آشفته تارش
Фасеҳӣ , сайди мазмуни баси фитода
فصیحی، صید مضمون بس فتاده
Бдоми хотири маънии шикораш
بدام خاطر معنی شکارش
Даридаи парда ӣ нутқи Уторид
دریده پرده ی نطق عطارد
Ҳумоюни нома ӣ узрои изораш
همایون نامه ی عذرا عذارش
Ғараз , чун бинад он озодаи дил ро
غرض، چون بیند آن آزاده دل را
Ки ҳастанд аҳли маънии дӯстдораш
که هستند اهل معنی دوستدارش
з ман гуяд бова к-эй дониш омӯз
ز من گوید باو کای دانش آموز
Дар он соъат ки кардӣ ихтиёраш ,
در آن ساعت که کردی اختیارش،
Навиштӣ аз вафои рангини баёзӣ ;
نوشتی از وفا رنگین بیاضی؛
Бхти хеш ва додӣ ёдгораш
بخط خویش و دادی یادگارش
Баёзӣ на , риёзии пари бунафша ;
بیاضی نه، ریاضی پر بنفشه؛
зи мишкӣни хат , чаҳ хат ? аз машки ораш !
ز مشکین خط، چه خط؟ از مشک عارش!
Баёзӣ на , гулистонии пар аз гул ;
بیاضی نه، گلستانی پر از گل؛
Надидаи ҳеҷ каси осеби хораш !
ندیده هیچ کس آسیب خارش!
Баёзӣ на , самани зории дили афрӯз ;
بیاضی نه، سمن زاری دل افروز؛
Хуши алҳони мурғакон ҳар сӯи ҳазораш !
خوش الحان مرغکان هر سو هزارش!
Баёзӣ на , муҳӣтии кобри Нитсаон ;
بیاضی نه، محیطی کابر نیسان؛
Бҷони парварда дар шоҳвораш !
بجان پرورده در شاهوارش!
Баёзӣ на , сипеҳрии пари кавокиб ;
بیاضی نه، سپهری پر کواکب؛
зи мшгини нуқта ӣ гардуни мадораш !
ز مشگین نقطه ی گردون مدارش!
зи ман баҳри навиштани дўстдоро
ز من بهر نوشتن دوستدارا
Гирифтӣ , боз додӣ чанд бориш
گرفتی، باز دادی چند بارش
Бмшки афшонии хат , хома ?ут кард ;
بمشک افشانی خط، خامه ات کرد؛
Марои шарманда , эй ман шармсораш !
مرا شرمنده، ای من شرم سارش!
Вале акнӯн ки боз аз ман гирифтӣ
ولی اکنون که باز از من گرفتی
Ки орои бхти мшкборш ;
که آرایی بخط مشکبارش؛
Наҳуфтӣ аз маниш , дерӣ аст хоҳам
نهفتی از منش، دیری است خواهم
Фиристӣ сӯии ман , зуди ошкораш !
فرستی سوی من، زود آشکارش!
Мабод эй нури чашми ман , гузорӣ
مباد ای نور چشم من، گذاری
Чу чашми ман сифед аз интизораш ? !
چو چشم من سفید از انتظارش؟!