Аё расидаи бони манзалат ки мирсдт

ایا رسیده بآن منزلت که میرسدت

Баҳр ки ҳаст бигӯе ки : нест монандам

بهر که هست بگویی که: نیست مانندم

Хабари зи ҳол миннат нест , эй дареғ ки чун

خبر ز حال منت نیست، ای دریغ که چون

Ҷудои ту , ҷудо кард банд аз бандам !

جدایی تو، جدا کرد بند از بندم!

Ба имтиҳони шикеби ман ва , анояти ту ;

به امتحان شکیب من و، عنایت تو؛

Замона аз ту ҷудо кард рӯз кӣ чандам

زمانه از تو جدا کرد روز کی چندم

Чу дид меҳр , бўджолаҳ ва , ту хуршедӣ ;

چو دید مهر، بودژاله و، تو خورشیدی؛

Чу дид сабр равад оташ ва , ман аспндм

چو دید صبر رود آتش و، من اسپندم

Бадасти аҳд , кунун мекунад тамошоят

بدست عهد، کنون میکند تماشایت

Бтлхи гиря , кунун мезанад шукр хандам

بتلخ گریه، کنون میزند شکر خندم

Чаро нахандад хуши хуш ? ки муҳра ӣ умед

چرا نخندد خوش خوش؟ که مهره ی امید

Чунонкӣ буд муродаш , бшшдр афгандам

چنانکه بود مرادش، بششدر افگندم

Дигар чаҳ шиква кунам аз шамотати аҳбоб

دگر چه شکوه کنم از شماتت احباب

Дили туро , чу дили худ , хароб напасандам

دل تو را، چو دل خود، خراب نپسندم

Яке сабоҳӣ ва он як вале Муҳамади бг

یکی صباحی و آن یک ولی محمد بگ

Ки ин бародарам ва , он якеаст фарзандам

که این برادرم و، آن یکی است فرزندم

Расед ва , мерасидам ҳар замони ғамии зишон ;

رسید و، میرسیدم هر زمان غمی زیشان؛

Ки гашта дили бағам рӯзгор хурсандам

که گشته دل بغم روزگار خرسندم

Чу дил нишаста бпҳлўи маро ва , душмани ҷон ;

چو دل نشسته بپهلو مرا و، دشمن جان؛

Ки рафтаи рафтаи з ту бугсаланд пайвандам

که رفته رفته ز تو بگسلند پیوندم

Якон якон , ҳаракоти тағофуломезат ;

یکان یکان، حرکات تغافل آمیزت؛

Ки рафтааст зи хотир , бахотири орандам

که رفته است ز خاطر، بخاطر آرندم

Нафаси гусаста , зи ёди ту , он кунад манъам ;

نفس گسسته، ز یاد تو، آن کند منعم؛

Забони бурӣдаи бтрки ту , ин диҳад пандам

زبان بریده بترک تو، این دهد پندم

Вале бҷони ҳарифони маҷлиси ту , ки нест ;

ولی بجان حریفان مجلس تو، که نیست؛

Азин азимтар акнӯн биёади савгандам

ازین عظیم تر اکنون بیاد سوگندم

Ки бе ту , тишнагии лаб , блб занад қуфлам ;

که بی تو، تشنگی لب، بلب زند قفلم؛

Ки бе ту , хастагии тани бпо наад бандам

که بی تو، خستگی تن بپا نهد بندم

Буд агар чаҳ маҳал , лолаи зори нӯъмонам

بود اگر چه محل، لاله زار نعمانم

Буд агар чаҳ макони чашмасор алвандам

بود اگر چه مکان چشمه سار الوندم

Бгўшм аз ҳама мурғаш расад навой раҳил

بگوشم از همه مرغش رسد نوای رحیل

Чаҳ шуд бҷнти раҳл иқомат афгандам

چه شد بجنت رحل اقامت افگندم

Тафовутӣ накунад , то зи ҳазратати даврам ;

تفاوتی نکند، تا ز حضرتت دورم؛

Бичишаму ком , хас аз лола ; ҳанзали азқндм

بچشم و کام، خس از لاله؛ حنظل ازقندم

Дигар гуҳар нашиносам зи хок бе ту зи бас

دگر گهر نشناسم ز خاک بی تو ز بس

БФрқи хок ва , бдомни гуҳари прогндм

بفرق خاک و، بدامن گهر پراگندم

Ғараз шудам зи ту даври он қадар , ки меояд ;

غرض شدم ز تو دور آن قدر، که میآید؛

Бигӯаш нола ӣ заҳҳок аз дамовандам

بگوش ناله ی ضحاک از دماوندم

Ар ин ду рӯз , чу шуд умри Нӯҳ ҳар рӯзаш ;

ار این دو روز، چو شد عمر نوح هر روزش؛

Баннои умр , зи тӯфон ашк баркандам

بنای عمر، ز طوفان اشک برکندم

Наомад аз ту паёмӣ ва , омад аз Айюб

نیامد از تو پیامی و، آمد از ایوب

Фузуни шикеб ва , зи ёқӯб беш арўндм !

فزون شکیب و، ز یعقوب بیش اروندم!

Давидам , аз паии боди саҳари гуҳии ночор

دویدم، از پی باد سحر گهی ناچار

Бароаи пайк ту монад ду дида то чандам ? !

براه پیک تو ماند دو دیده تا چندم؟!

Пай нигоштан , ин нағзи нома ӣ ширин ;

پی نگاشتن، این نغز نامه ی شیرین؛

Яке не аз шкрстон Исфаҳон кунадам

یکی نی از شکرستان اصفهان کندم

Дуот сохтам , аз чашми оҳӯони ҳарам ;

دوات ساختم، از چشم آهوان حرم؛

Дар он зўоӣби мишкӣни Лайлии огндм

در آن ذوائب مشکین لیلی آگندم

Ҷавоби нома , кунигар равонаи хушнӯдам ;

جواب نامه، کنی گر روانه خشنودم؛

Вагарнаи номи ту ҳар ҷо баранд , хурсандам

وگرنه نام تو هر جا برند، خرسندم

Бисмии зи кӯии ту буии ту , гӯ касе норад ;

بسم ز کوی تو بوی تو، گو کسی نارد؛

Туранҷу себ , зи Бағдод ва аз Самарқандам

ترنج و سیب، ز بغداد و از سمرقندم

« худоӣ донад ва ман донам ва ту ҳам доне »

«خدای داند و من دانم و تو هم دانی »

Ки то куҷо ба лақои ту орзӯмандам

که تا کجا به لقای تو آرزومندم

Биёи макаши зи серуми пой , то нпиндорнд

بیا مکش ز سرم پای، تا نپیندارند

Худо накарда ки ман банда бе худовандам

خدا نکرده که من بنده بی خداوندم

Вагар буд зи сарои шкстгонти ор

وگر بود ز سرای شکستگانت عار

Серуми шикаста , бифармо бхдмти орандам

سرم شکسته، بفرما بخدمت آرندم

Ки сабр нест диҳии ваъдаи аввали мурдод

که صبر نیست دهی وعده اول مرداد

Кунӣ бўъдаҳи вафои миннатҳои Исфандам

کنی بوعده وفا منتهای اسفندم