Нокасе бехабар аз кор ки бод

ناکسی بی‌خبر از کار که باد

Аз сараши сояи даравишон кам

از سرش سایهٔ درویشان کم

Хирқаи пашм ба кисвати пӯшед

خرقهٔ پشم به کسوت پوشید

Шуд аз ӯ пояи даравишон кам

شد از او پایهٔ درویشان کم

Буд баси орзӯяш , ғофили азин

بود بس آرزویش، غافل ازین

Ки буд вояи даравишон кам

که بود وایهٔ درویشان کم

Баъд аз он кард ба бар ҷомаи зар

بعد از آن کرد به بر جامهٔ زر

Дид чун мояи даравишон кам

دید چون مایهٔ درویشان کم

Кунад чун хирқа пашмин гуфтам :

کند چون خرقهٔ پشمین گفتم:

Пашмӣ аз …ـоиаҳи даравишон кам

پشمی از …ـایهٔ درویشان کم