Шунидам ки Фирдавсии некбахт

شنیدم که فردوسی نیکبخت

Кашид аз ҷаҳон чун бФрдўси рахт

کشید از جهان چون به فردوس رخت

Шуд аз раҳмати эзадии комёб

شد از رحمت ایزدی کامیاب

Яке дид аз зоҳидонаш бихоб

یکی دید از زاهدانش به خواب

Ббоғӣ , на монанди ин боғҳо

به باغی، نه مانند این باغها

Аз он бар дили боғҳо доғҳо

از آن بر دل باغها داغها

Нишастааст дар қасри ёқӯти фом

نشسته است در قصر یاقوت‌فام

намелаъляш карда соқии баҷоам

می لعلیش کرده ساقی به جام

На аз сояи рӯзаш чу шаби тира буд

نه از سایه روزش چو شب تیره بود

На аз офтобаши назари хира буд

نه از آفتابش نظر خیره بود

Нафаси тозааш аз раёҳини боғ

نفس تازه‌اش از ریاحین باغ

зи буии гулаши атрпарвар димоғ

ز بوی گلش عطر پرور دماغ

Ҳар он миваи кӯро фитодӣ писанд

هر آن میوه کو را فتادی پسند

Фитодяш бар пои зи шохи баланд

فتادیش بر پا ز شاخ بلند

Ҳар он нағмаи кӯ дар назар доштӣ

هر آن نغمه کو در نظر داشتی

Ҳамаи мурғи он нағмаи бардоштӣ

همه مرغ آن نغمه برداشتی

зи ҳураш , канизони нози офарин

ز حورش، کنیزان ناز آفرین

Раҳаши рафта бо турра ӣ анбарин

رهش رُفته با طرهٔ عنبرین

зи ғулмон , ғуломон масташ биноз ;

ز غلمان، غلامان مستش به ناز؛

Гирифтаи хати бандагӣ аз Аёз

گرفته خط بندگی از ایاز

На ҷузи ъушрати андешяши пеша ӣӣ

نه جز عشرت‌اندیشی‌اش پیشه‌ای

На аз шоҳи Маҳмӯдаши андеша ӣӣ

نه از شاه محمودش اندیشه‌ای

зи рӯҳонӣон анҷуман карда гарм

ز روحانیان انجمن کرده گرم

Ҳамаи глФрўшони бозори шарм

همه گل‌فروشان بازار شرم

Чу давраст зулмати зи ташрифи нур

چو دور است ظلمت ز تشریف نور

Ҳаме дид зоҳиди бҳсрти зи давр

همی‌دید زاهد به حسرت ز دور

Шигифтеду гуфтои бдонои Тӯс

شگفتید و گفتا به دانای طوس

Ки : эй аз ту равшани чароғи маҷус

که: ای از تو روشن چراغ مجوس

Марои ростии ҳайрат аз кори тест

مرا راستی حیرت از کار تست

Ки кори ту бо ақл ноед дуруст

که کار تو با عقل ناید درست

Ту то будӣ аз ҷумла ӣ зиндагон

تو تا بودی از جملهٔ زندگان

Надид аз ту каси тоъати бандагон

ندید از تو کس طاعت بندگان

На ҷузи шоҳи ғазнӣни ёрят буд ? !

نه جز شاه غزنین یاریت بود؟!

На ҷузи назми шаҳномаи корят буд ? !

نه جز نظم شهنامه کاریت بود؟!

Чаҳ кардӣ ки ҷинати мақом ту шуд ? !

چه کردی که جنت مقام تو شد؟!

Чаҳ кардӣ ки ризвони ғулом ту шуд ? !

چه کردی که رضوان غلام تو شد؟!

Табассум кунон гуфташ : эй бигноаҳ !

تبسم‌کنان گفتش: ای بی‌گناه!

Чаҳ мипрсӣ аз банда ӣӣ рӯсиёҳ ? !

چه می‌پرسی از بندهٔ روسیاه؟!

Марои зи ончии гӯйии гунаҳ буд беш

مرا ز آنچه گویی گنه بود بیش

Ки худ беҳтари огоҳам аз ҳоли хеш

که خود بهتر آگاهم از حال خویش

Ббхшўд лек эзади зўолмнн

ببخشود لیک ایزد ذوالمنن

Бойени шеъри ман сари басари ҷурми ман :

به‌این شعر من سر به‌سر جرم من:

« худои баландӣу пастии туе

«خدای بلندی و پستی تویی

Надонам чаҳ ӣӣ ҳар чаҳ ҳастӣ туе »

ندانم چه‌‌یی‌، هرچه هستی تویی»