Ёр омад ва , ҷони броигони мидҳмш

یار آمد و، جان برایگان میدهمش

Ҷон дар қадами сарви равони мидҳмш

جان در قدم سرو روان میدهمش

ӯ мегиряд бар ман ва , ман мегӯям :

او میگرید بر من و، من میگویم:

Дили мидҳдм кунун ки ҷони мидҳмш !

دل میدهدم کنون که جان میدهمش!