Дӯш то рӯзи фарохи он санами танги даҳон
دوش تا روز فراخ آن صنم تنگ دهان
Рух чун лола ҳаме дошт з май лолаи ситон
رخ چون لاله همی داشت ز می لاله ستان
Рух ӯ лолаи ситон буду сари зулфак ӯ
رخ او لاله ستان بود و سر زلفک او
Зангён дошт ситони хуфта бар он лолаи ситон
زنگیان داشت ستان خفته بر آن لاله ستان
Гоҳи пайваста ҳаме гуфт ғазалҳои сабк
گاه پیوسته همی گفت غزلهای سبک
Гоҳи оҳиста ҳаме хӯрд қадаҳҳои гарон
گاه آهسته همی خورد قدحهای گران
Нофа ҳо ёфт азуи хонаи пар аз машки сиёҳ
نافه ها یافت ازو خانه پر از مشک سیاه
Боғҳо дид азуи дидаи пар аз сарви равон
باغها دید ازو دیده پر از سرو روان
Ҳаркас аз ҷону ҷаҳонгар сухании пардозад
هرکس از جان و جهان گر سخنی پردازد
Мари марои ҷон ва ҷаҳон хонд ҳамеи ҷони ҷаҳон
مر مرا جان و جهان خواند همی جان جهان
Даҳани кучак ӯ дидам ҳангоми сухан
دهن کوچک او دیدم هنگام سخن
Каз зарифии дили ман ғолияи дони баради гумон
کز ظریفی دل من غالیه دان برد گمان
Гуфтам : он ғолия дон чист ? бихандед бутам :
گفتم :آن غالیه دان چیست ؟ بخندید بتم :
Ки ҳамеи ғолияи дон боз ндонӣ зи даҳон ?
که همی غالیه دان باز ندانی ز دهان ؟
Гуфтам : оре , дили ман ишқи ту зонгўнаҳи рабӯд
گفتم : آری ، دل من عشق تو زانگونه ربود
Ки ҳаме боз надонам даҳан аз ғолияи дон
که همی باز ندانم دهن از غالیه دان
Гуфт : бар рӯй манӣ шефтаи зори чунин ?
گفت : بر روی منی شیفتۀ زار چنین ؟
Гуфтамаш : шефта битавон шуд бар рӯй чунон
گفتمش : شیفته بتوان شد بر روی چنان
Гуфт : эй шефта , бар хайри касон ранҷа машав
گفت : ای شیفته ، بر خیر کسان رنجه مشو
Ки туро гӯйанд : эй шефтаи брхири касон
که ترا گویند : ای شیفته برخیر کسان
Гуфтам : арҷони бхридории ишқи ту шитофт
گفتم : ارجان بخریداری عشق تو شتافت
Пас чаро дил бабр омад бхридории ҷон ?
پس چرا دل ببر آمد بخریداری جان ؟
Гуфт : рӯи ҳон , ки зиёни ту бас андак будаст
گفت : رو هان ، که زیان تو بس اندک بودست
Кам зиёнтар зи ту дар ишқи тавон бад ? натавон
کم زیان تر ز تو در عشق توان بد ؟ نتوان
Кандарин қоидаи ишқ на аввали ту бадӣ
کاندرین قاعدۀ عشق نه اول تو بدی
Кӯи бҷон буд харидор ва бадал кард зиён
کو بجان بود خریدار و بدل کرد زیان
Безабонгар бҷҳони нури ҳамеи хоҳии ҷуст
بی زبان گر بجهان نور همی خواهی جست
Мадҳ шуд гӯй ва манеҳ мадҳати шаҳро зи забон
مدح شد گوی و منه مدحت شه را ز زبان
Мейри мироншаҳи қоўрд , ки аз нисбат ӯ
میر میرانشه قاورد ، که از نسبت او
Подшоҳон заминанду бузургони замон
پادشاهان زمینند و بزرگان زمان
БоўФоқши мадади андар мадад ояд насра
باوفاقش مدد اندر مدد آید نصرة
БохлоФши қадами андар қадам ояд хизлон
باخلافش قدم اندر قدم آید خذلان
Ҳамбар ҷўдши як қатра наёяд қулзум
همبر جودش یک قطره نیاید قلزم
Ҳамбар ҳлмши як зарра насинҷид сҳлон
همبر حلمش یک ذره نسنجد ثهلان
Ном ва нонаст муроди ҳамаи халқ аз ҳамаи шуғл
نام و نانست مراد همه خلق از همه شغل
Ваз парастидан ӯ моя ном ояду нон
وز پرستیدن او مایۀ نام آید و نان
Номдораст чу дар базм бихоҳад соғар
نامدارست چو در بزم بخواهد ساغر
Бемуҳобост чу дар разм бипушад хуфтон
بی محاباست چو در رزم بپوشد خفتان
Аз аҷоиби бтўорих дарун банависанд :
از عجایب بتواریخ درون بنویسند :
Ки фалони ҷои яке шери биФгнди фалон
که فلان جای یکی شیر بیفگند فلان
Ва онгаҳ он нақш бабанданд ва ҳаме бинагоранд
و آنگه آن نقش ببندند و همی بنگارند
Гоҳ бар ҷомаи Бағдодӣу гуҳ бар айвон
گاه بر جامۀ بغدادی و گه بر ایوان
Илмӣ шуд бҷҳони қиссаи бежан , ки бикушт
علمی شد بجهان قصۀ بیژن ، که بکشت
Бо саворони аҷами хӯки дижи огоҳи жён
با سواران عجم خوک دژ آگاه ژیان
Куштани хӯки з бежан бишунидам бхбр
کشتن خوک ز بیژن بشنیدم بخبر
Куштани шери ман аз шоҳ бидидам бъён
کشتن شیر من از شاه بدیدم بعیان
Бомдодии зи паии сайд бурун рафт бдшт
بامدادی ز پی صید برون رفت بدشت
Бо майу мутриб ва бо парда ва бар ҷосу камон
با می و مطرب و با پرده و بر جاس و کمان
намеҳаме хӯрд бшодӣ , ки биёмад ду се тан
می همی خورد بشادی ، که بیامد دو سه تن
Аз яке беша ва аз шер бидоданд нишон
از یکی بیشه و از شیر بدادند نشان
Куштани шери жёнро наниҳад ҳеҷ хатар
کشتن شیر ژیان را ننهد هیچ خطر
Азми шоҳонау таъсир майу марди ҷавон
عزم شاهانه و تأثیر می و مرد جوان
Басӯи шер биҷунбед ва бурун омад шер
بسوی شیر بجنبید و برون آمد شیر
Сӯии ҳомӯн шуда аз бешаи хурушону дмон
سوی هامون شده از بیشه خروشان و دمان
Аз баландӣу зи паҳнӣу дуруштӣ ки намӯд
از بلندی و ز پهنی و درشتی که نمود
Рост гуфтӣ ки : на шераст ҳиўнисти калон
راست گفتی که : نه شیرست هیونیست کلان
Рост чун панҷаи қассоби пар аз хӯни зафараш
راست چون پنجۀ قصاب پر از خون ظفرش
Чори мълоқи варо дар сар ҳар панҷаи ниҳон
چار معلاق ورا در سر هر پنجه نهان
Дар нишастӣ базмин дасти вай аз қӯти пой
در نشستی بزمین دست وی از قوت پای
Ки чунон дар нанишинад бгли андари санадон
که چنان در ننشیند بگل اندر سندان
Рост гуфтӣ ки зи пӯлоди бад ӯро чангол
راست گفتی که ز پولاد بد او را چنگال
Рост гуфтӣ ки зи алмоси бад ӯро дандон
راست گفتی که ز الماس بد او را دندان
Муҳраи гардан чун тухм сапандон кардӣ
مهرۀ گردن چون تخم سپندان کردی
Бахтеро ки сардаст задӣ дар бен рон
بختیی را که سردست زدی در بن ران
Тозии асбони гиронмоя чу диданд ӯ ро
تازی اسبان گرانمایه چو دیدند او را
Брмиднд ва набурданд касеро фармон
برمیدند و نبردند کسی را فرمان
Мард ҳар сӯи бпрогнд ва бар омад бспҳр
مرد هر سو بپراگند و بر آمد بسپهر
Аз далерони шағабу наъра ва аз шери фиғон
از دلیران شغب و نعره و از شیر فغان
Аз чапу рост нигаҳ кард худованд ва бидид
از چپ و راست نگه کرد خداوند و بدید
Сустӣу чирагӣ аз мардум ва аз шери жён
سستی و چیرگی از مردم و از شیر ژیان
Тир багазеду бпиўсту камон бар бикашед
تیر بگزید و بپیوست و کمان بر بکشید
Шер монанди сӯй шер бипечед Аннан
شیر مانند سوی شیر بپیچید عنان
Шер агар чанд ҳаме сахт бакӯшед баҷанг
شیر اگر چند همی سخت بکوشید بجنگ
Хӯрдани захми ҳамон буд ва шудани сусти ҳамон
خوردن زخم همان بود و شدن سست همان
Бар сари даст фурӯ хуфт замонӣ , ки магар
بر سر دست فرو خفت زمانی ، که مگر
Гардад осӯда ва боз ояд ва созад ҷавлон
گردد آسوده و باز آید و سازد جولان
Билкии шоҳ бурун карду бпиўсту бузад
بیلکی شاه برون کرد و بپیوست و بزد
Дар бен гӯшаш ва бар ҷои биФгнди ситон
در بن گوشش و بر جای بیفگند ستان
Ҷонаш аз шахси шуҷоъаши зи зафар берун шуд
جانش از شخص شجاعش ز ظفر بیرون شد
Чун даромад зираи гӯши бмғзши пайкон
چون درآمد زره گوش بمغزش پیکان
Зон зиёни кори яке шери жён буд казу
زان زیان کار یکی شیر ژیان بود کزو
Ҷони набардии бсломти гуҳи кӯшиши събон
جان نبردی بسلامت گه کوشش ثعبان
Чун зиён ёфт аз он шасти кушоди андари ҳайн
چون زیان یافت از آن شست گشاد اندر حین
Беравон тар шуд аз он шер ки дар шодравон
بی روان تر شد از آن شیر که در شادروان
эй амӣрӣ , ки дар айёми ту хуишони туро
ای امیری ، که در ایام تو خویشان ترا
Чокроннди камари баста ба аз нўшрўон
چاکرانند کمر بسته به از نوشروان
Пеши бозуии ту борӣк буд чӯби илм
پیش بازوی تو باریک بود چوب علم
Агар андари хури бозуии ту созанди камон
اگر اندر خور بازوی تو سازند کمان
Рӯз кӯшиш бидиҳ осӯда мубориз накашанд
روز کوشش بده آسوده مبارز نکشند
Найзаеро ки бидон кор кунӣ дар майдон
نیزه ای را که بدان کار کنی در میدان
Баргушод туу захм ту наёяд ҳоҷат
برگشاد تو و زخم تو نیاید حاجت
Дар хаданги ту врмҳи ту бпикону синон
در خدنگ تو ورمح تو بپیکان و سنان
Дар серуми мадҳ ту ҷӯяд змн , эй шоҳ , хирад
در سرم مدح تو جوید زمن ، ای شاه ، خرد
Дар танами меҳр ту пуед , змн , эй шоҳ , равон
در تنم مهر تو پوید ، زمن ، ای شاه ، روان
Тозем лафзи хирадро зи мдиҳ ту кунам
تازیم لفظ خرد را ز مدیح تو کنم
Чун сипеҳру садаф аз анҷум ва дар дар даврон
چون سپهر و صدف از انجم و در در دوران
То баҳор ояд , чун фасл зимистон баравад
تا بهار آید ، چون فصل زمستان برود
То хазон ояд , чун дар гузарад тобистон
تا خزان آید ، چون در گذرد تابستان
Тозаи бодои рухи худоами ту чун тозаи баҳор
تازه بادا رخ خدام تو چون تازه بهار
Сарди бодои дами бадхоҳи ту чун боди хазон
سرد بادا دم بدخواه تو چون باد خزان
Аз ту партави бпзирФтаҳу Фрхнаҳи ду чиз :
از تو پرتو بپذیرفته و فرخنه دو چیز :
Рамазон бо ҳамаи тоъотшу иди рамазон
رمضان با همه طاعاتش و عید رمضان