Беҳуда бар озори ман , эй сарви баланд

بیهوده بر آزار من، ای سرو بلند

Теғати шастии бхўн ва хӯрдӣ савганд

تیغت شُستی به خون و خوردی سوگند

Гар ман бҳлоки хеш гаштам хурсанд

گر من به هلاک خویش گشتم خرسند

Бории ту зи хештани чунин бад мапаснд

باری تو ز خویشتن چنین بد مپسند