Ҷони захми сари зулф ту гирданд риш

جان ز خم سر زلف تو گرداند ریش

Дил зон ду лаби лаъли ту май бояд айш

دل زان دو لب لعل تو می‌باید غیش

То тира накардӣ , эйнигор , аз лаби хеш

تا طیره نکردی ای نگار، از لب خویش

Ёқӯт ки ба буд баҳо дорад беш

یاقوت که مِه بود بها دارد بیش