Ногоҳ ҳаме задам ман , эй шамъу чароғ

ناگاه همی زدم من، ای شمع و چراغ

Аз шаҳри ббоғ бо дилии пари ғаму доғ

از شهر به باغ با دلی پر غم و داغ

Боғ ар чаҳ буд ҷои тамошоу фироқ

باغ ار چه بود جای تماشا و فراغ

Дӯзах буд , эйнигор , бе рӯй ту боғ

دوزخ بود ای نگار، بی روی تو باغ