Он мояи бузургӣ ва он қиблаи аном

آن مایه بزرگی و آن قبلهٔ انام

Он аз карами нишону ҳунар зу гирифтаи ном

آن از کرم نشان و هنر زو گرفته نام

Садри ҷаҳон , сулолаи иқбол , фахри дайн

صدر جهان، سلالهٔ اقبال، فخر دین

Кони ҳунар , ҷаҳони карам , муфаххари аном

کان هنر، جهان کرم، مفخر انام

Фармуд ишоратӣ , ки мари онро ба тўъу қаҳр

فرمود اشارتی، که مر آن را به طوع و قهر

Ҷузи инқиёд рӯй набенанд , хосу ом

جز انقیاد روی نبینند، خاص و عام

Фармуд то зи аҳли ҳунар , ҳар ки дар сухан

فرمود تا ز اهل هنر، هر که در سخن

Додааст рӯзгори варои моя эй тамом

داده است روزگار ورا مایه‌ای تمام

Аз гуфтаҳои хеши расонад ба хизматаш

از گفته‌های خویش رساند به خدمتش

Аз гӯнаи гавани назм ва намояд бидон қиём

از گونه گون نظم و نماید بدان قیام

Ман банда бо дилам ба таманно дар омадам

من بنده با دلم به تمنا در آمدم

Коё буд ки бошад табъам ба назм , ром

کآیا بود که باشد طبعم به نظم، رام

Дил чун бидид сӯрати ҳолам , ба табъ гуфт

دل چون بدید صورت حالم، به طبع گفت

Назм аз куҷоу табъ киу мояи ?ути кадом ?

نظم از کجا و طبع که و مایه‌ات کدام؟

Ҳаргиз ба сӯрат омад , бе мояи ҳеҷ чиз ?

هرگز به صورت آمد، بی مایه هیچ چیز؟

Хотири мсўзи хира ба андешаҳои хом

خاطر مسوز خیره به اندیشه‌های خام

Аз лутфи табъи аҳли ҳунар то ба табъи ту

از لطف طبع اهل هنر تا به طبع تو

Чандон масофатаст ки аз нур то злом

چندان مسافت است که از نور تا ظلام

Аз дасти рафтаи гири Аннани сухан , ту ро

از دست رفته گیر عنان سخن، تو را

Чун ҳаст бар сарати зи фурӯмоиагии лагом

چون هست بر سرت ز فرومایگی لگام

Гуфтам дило агар чаҳ сухан ҳот ҳаст рост

گفتم دلا اگر چه سخن‌هات هست راست

Талхаст ва ҳастам аз суханати неки талхи ком

تلخ است و هستم از سخنت نیک تلخ کام

Дайраст то ки нест марои ҳеҷ гӯна , ҳеҷ

دیر است تا که نیست مرا هیچ گونه، هیچ

Дар лафзами интизор ва на дар корами интизом

در لفظم انتظار و نه در کارم انتظام

Бо кор бенизом набошад сухан ба назм

با کار بی نظام نباشد سخن به نظم

Зини бас буд чу кор ман афтод бо низом

زین بس بود چو کار من افتاد با نظام

эй дар дилат ҳамеша ҳунарҳо шудаи муқӣм

ای در دلت همیشه هنرها شده مقیم

Вай бар дарат ҳамеша ҳунармандро мақом

وی بر درت همیشه هنرمند را مقام

НнҳФтми инчи айб чу пзрФтаҳам , аз онк

ننهفتم ایچ عیب چو پذرفته‌ام، از آنک

ПзрФтаҳ ба айб , шуд эмини зи ради мудом

پذرفتهٔ به عیب، شد ایمن ز ردّ مدام

Изҳори айби худ чу ба фармон наме кунам

اظهار عیب خود چو به فرمان نمی کنم

Ҳоҷат ба узр нест ҳамин буд вассалом

حاجت به عذر نیست همین بود والسلام