Ранг аз гули рухсор ту гирад гули худ рӯй

رنگ از گل رخسار تو گیرد گل خود روی

Машк аз сари зулфин ту дарюза кунад буи

مشک از سر زلفین تو دریوزه کند بوی

Шамшоди зи қадат ба хам , эй сарви дили оро

شمشاد ز قدّت به خم، ای سرو دل آرا

Хуршеди зи рӯяти дижам , эй моҳи сухани гӯй

خورشید ز رویت دژم، ای ماه سخن گوی

Аз шарми қадати сарви фурӯмонда ба як ҷой

از شرم قدت سرو فرومانده به یک جای

Вази рашки рахти моҳи фитода ба такопуӣ

وز رشک رخت ماه فتاده به تکاپوی

Бо ман ба вафо ҳеҷ нагашта дили ту ром

با من به وفا هیچ نگشته دل تو رام

Боанда ҳиҷрон ту карда дили ман хуй

با انده هجران تو کرده دل من خوی

Ноед суханам дар дили ту , зи онкӣ ба гуфтор

ناید سخنم در دل تو، ز آنکه به گفتار

Натавон стдни қалъае аз оҳан ва аз рӯй

نتوان ستدن قلعه‌ای از آهن و از روی

з онаст гулу наргиси рухсори ту сероб

ز آن است گل و نرگس رخسار تو سیراب

Каз дида равон кардаам аз меҳри ту сад ҷӯй

کز دیده روان کرده‌ام از مهر تو صد جوی

То бўки сазовори шӯй дидан ӯ ро

تا بوک سزاوار شوی دیدن او را

эй дидаи ту худро ба ҳазор оби ҳамеи шӯй

ای دیده تو خود را به هزار آب همی شوی

эй дил чаҳ шӯии танг , чу дар туаст нишастан

ای دل چه شوی تنگ، چو در توست نشستن

Хоҳӣ ки варои ёбӣ , дар хӯни худаш ҷӯй

خواهی که ورا یابی، در خون خودش جوی