Ғам чанд хурии зи кори нои омадаи пеш

غم چند خوری ز کار نا آمده پیش

Ранҷаст насиби мардуми дурандеш

رنج است نصیب مردم دوراندیش

Хуш бошу ҷаҳон талх макун дар бар хеш

خوش باش و جهان تلخ مکن در بر خویش

Каз хӯрдани ғам қазо нагардад кам ва беш

کز خوردن غم قضا نگردد کم و بیش