Тарси аҷалу бими фано , ҳастӣ туаст

ترس اجل و بیم فنا، هستی توست

Вар на зи фанои шох бақо хоҳад раст

ور نه ز فنا شاخ بقا خواهد رُست

То аз дами исо шудаам зинда ба ҷон

تا از دم عیسی شده ام زنده به جان

Марг омад ва аз вуҷӯди мо даст бишуст

مرگ آمد و از وجود ما دست بشست