Бар худ чаҳ наҳй ранҷ дар ин ҷои сипанҷ

بر خود چه نهی رنج در این جای سِپَنج

Чун пои яқини ниҳодае бар сари ганҷ

چون پای یقین نهاده ای بر سر گنج

Биншин ба тааннӣ ва бар осо аз ранҷ

بنشین به تأنی و بر آسا از رنج

Ва он ганҷ ба меъёри хирад бар худ санҷ

و آن گنج به معیار خرد بر خود سنج