Кӯтоҳ кунам қисса ки баси мушкил буд

کوتاه کنم قصه که بس مشکل بود

Орандаи номаи ҳам баси мстъҷл буд

آرندهٔ نامه هم بس مستعجل بود

Пурвои навиштани басӣ низ надошт

پروای نوشتن بسی نیز نداشت

Дастам ки гуҳӣ бар сар вагар бар дил буд

دستم که گهی بر سر و گر بر دل بود