эй хоҷа агар кор ба комат набӯд

ای خواجه اگر کار به کامت نبود

ё хутбаи ҷовид ба науммат набӯд

یا خطبهٔ جاوید به نامت نبود

Хуш бош ва махӯр ғусса кигар дори ҷаҳон

خوش باش و مخور غصه که گر دار جهان

Маликат шавад , аз ҳирс тамомат набӯд

مُلکت شود، از حرص تمامت نبود