зи шеъри қадар ва баҳо ёфтанд агар шуъаро
ز شعر قدر و بها یافتند اگر شعرا
Манам ки шеъри з ман ёфтааст қадару баҳо
منم که شعر ز من یافتهاست قدر و بها
Ба пеши нодонгар қадари ман буд пинҳон
به پیش نادان گر قدر من بود پنهان
Ба пеш доно бошад мақоми ман пайдо
به پیش دانا باشد مقام من پیدا
Ҳаме нишоед гуфтан ки тира шуд хуршед
همی نشاید گفتن که تیره شد خورشید
Агар наёяд равшан ба дидаи аъамӣ
اگر نیاید روشن به دیدهٔ اعمی
Шигифт нест гарми офтоби саҷдаи барад
شگفت نیست گرم آفتاب سجده برد
Ба пеши табъи сухани гӯйу хотири доно
به پیش طبع سخنگوی و خاطر دانا
Вале дареғ ки бар ман з шоирӣ нарасед
ولی دریغ که بر من ز شاعری نرسید
Магари фузӯнии хасму татовули аъдо
مگر فزونی خصم و تطاول اعدا
Чаҳ ҳилаи созам бо душманон бе озарм
چه حیله سازم با دشمنان بیآزرم
Чаҳ гӯии бозам бо рӯзгор бе парво
چه گوی بازم با روزگار بیپروا
Вафо надидам зини рӯзгори ъҳдгсл
وفا ندیدم زین روزگار عهدگسل
Кадом мард бидидааст азин ъҷўзи вафо
کدام مرد بدیدهاست ازین عجوز وفا
Ба путки ҷаври спҳрои серум ба хираи мкўб
به پتک جور سپهرا سرم به خیره مکوب
Ба санги кӣнаи ҷаҳонои танам ба хираи мсо
به سنگ کینه جهانا تنم به خیره مسا
Ба банди хеш басӣ монадӣ ин тани ранҷур
به بند خویش بسی ماندی این تن رنجور
Кунун намӯдӣ дар банди душманонаши раҳо
کنون نمودی در بند دشمنانش رها
Ҷлиси ман ба мау сол , ҷисми меҳнати каш
جلیس من به مه و سال، جسم محنتکش
Надими ман ба шабу рӯз , чашми хӯни поло
ندیم من به شب و روز، چشم خونپالا
Ба бурдбории он як чу сади Искандар
به بردباری آن یک چو سد اسکندر
Ба хўнФшонии ин як чу паҳлавии доро
به خونفشانی این یک چو پهلوی دارا
Буруни зҳду ҳсои ранҷи байнами андари даҳр
برون زحد و حصا رنج بینم اندر دهر
Ки ҳаст хасму ҳасудами буруни зи ҳаду ҳсо
که هست خصم و حسودم برون ز حد و حصا
Ҳасуд чира шавад ҳаркиро фузуд камол
حسود چیره شود هرکه را فزود کمال
Магас пазира шавад ҳркҷо буд ҳалво
مگس پذیره شود هرکجا بود حلوا