Фарёд аз ин ҷаҳон ва аз ин дунё
فریاد از این جهان و از این دنیا
Венаи расми носутӯдаи нозебо
وین رسم ناستودهٔ نازیبا
Барбоди рафтаи қоидаи Мӯсо
برباد رفته قاعدهٔ موسی
Ва аз ёди рафтаи тавсияи исо
و از یاد رفته توصیهٔ عیسی
Тўроаҳ гашта тӯрӣаи бидъат
توراهٔ گشته توریهٔ بدعت
Инҷил гашта воситаи даъво
انجیل گشته واسطهٔ دعوا
Халқи Маҳмадӣ шудаи мстнкр
خُلق محمدی شده مستنکر
Дастури эзадӣ шудаи мустасно
دستور ایزدی شده مستثنی
Ҳомӯн ба худ набинад ҷзкўшш
هامون به خود نبیند جزکوشش
Дарё ба худ набинад ҷузи ғавғо
دریا به خود نبیند جز غوغا
Гирди қаттоли хезад аз ин ҳомӯн
گرد قتال خیزد از این هامون
Тӯфони марги хезад аз ин дрбо
طوفان مرگ خیزد از این دربا
Бар моҳтоб , тир занад каттон
بر ماهتاب، تیر زند کتان
Бар офтоб , теғ кашад ҳрбо
بر آفتاب، تیغ کشد حربا
Хӯн мечакад зклки сиёсиун
خون میچکد زکلک سیاسیون
Ҷон май тпди зи рои зўии алоро
جان میطپد ز رای ذویالارا
Ҷавру фасоди срздаҳи дргитӣ
جور و فساد سرزده درگیتی
Сулҳу сдодгм шуда аз дунё
صلح و سدادگم شده از دنیا
Қавмии паланги хуии зи ҳргўшаҳ
قومی پلنگ خوی ز هرگوشه
Дарҳам фитодаанд паланги осо
درهم فتادهاند پلنگآسا
Гиреҳгони одамии руху одами хор
گرگان آدمی رخ و آدمخوار
Девони оҳанӣни дилу оҳани хо
دیوان آهنین دل و آهنخا
Он хӯни ин макади зи раҳи плтик
آن خون این مکد ز ره پلتیک
Ин ҷон он кунад ба раҳи ёсо
این جان آن کند به ره یاسا
Малик худоӣ гашта ду сдпораҳ
ملک خدای گشته دو صدپاره
Ҳар маликро гуруҳеи ганҷи оро
هر ملک را گروهی گنجآرا
Вонкаҳ ба хира бар зибри ҳргнҷ
وآنکه به خیره بر زبر هرگنج
Мейрон нишастаанд чу аждарҳо
میران نشستهاند چو اژدرها
Ҳаряк ба дили гирифтаи басии умед
هریک به دل گرفته بسی امید
Ҳаряк ба сари наҳуфтаи басии савдо
هریک به سر نهفته بسی سودا
Ҳар соъатӣ ба орзӯии ин қавм
هر ساعتی به آرزوی این قوم
Сад ҷӯии хӯн равон шуд азсҳро
صد جوی خون روان شد ازصحرا
Аўком дил наёфта ваз ҳар сӯй
اوکام دل نیافته وز هر سوی
Бинӣ нишаста бо дили хӯни поло
بینی نشسته با دل خون پالا
Чандини ҳазор модар бе фарзанд
چندین هزار مادر بیفرزند
Чандини ҳазор бача бе бобо
چندین هزار بچهٔ بیبابا
эй худ бар ниҳодаи паии пархош
ای خود بر نهاده پی پرخاش
Вай теғ баркашида паии ҳиҷо
وی تیغ برکشیده پی هیجا
Ин хӯни поки миллат яздон аст
این خون پاک ملت یزدان است
Чандини чунин чаҳ пазӣ бе парво
چندین چنین چهپزی بیپروا
Ин боғ эзадасту дарахтонаш
این باغ ایزد است و درختانش
Бо дасти ҳақи дамидаи чунин зебо
با دست حق دمیده چنین زیبا
эй хираи боғро чаҳ зании оташ
ای خیره باغ را چه زنی آتش
Ваии хари дарахтро чаҳ хурӣ бе ҷо
وی خر درخت را چهخوری بیجا
Машкан дарахти яздонро машкан
مشکن درخت یزدان را مشکن
Манимо тиҳии гулистонро , манимо
منما تهی گلستان را، منما
*
*
*
*
Ҳон эй ҳакими чндкнии лоба
هان ای حکیم چندکنی لابه
Ҳон эй адиб чанд кунӣ ғавғо
هان ای ادیب چند کنی غوغا
Лоба ба пеш кӯр наёрад мард
لابه به پیش کور نیارد مرد
Ғавғо ба пеш кар накунад доно
غوغا به پیش کر نکند دانا
Мардум каранд нимӣ ва нимӣ кӯр
مردم کرند نیمی و نیمی کور
Азкўри вкр , чаҳ хоҳии ҷузи ҳошо
ازکور وکر، چه خواهی جز حاشا
Онкў шунид , бод бар ӯ нафрин
آنکو شنید، باد بر او نفرین
Гар худ шунид вкорнбсти он ро
گر خود شنید وکارنبست آن را
Вонкў бидид , бод бар ӯ тавбих
وانکو بدید، باد بر او توبیخ
Гар зонка дид ва бор набаст онҷо
گر زانکه دید و بار نبست آنجا