Чист он сарви норасида ба бор
چیست آن سرو نارسیده به بار
Брдмидаҳи зи эзадии гулзор
بردمیده ز ایزدی گلزار
Дар баҳораст чун ба гоҳи хазон
در بهار است چون به گاه خزان
Дар хазонаст чун ба гоҳи баҳор
در خزان است چون به گاه بهار
Худ буд срўбн вале бинӣ
خود بود سروبن ولی بینی
Барсараши сарвҳои хуши рафтор
برسرش سروهای خوشرفتار
Сарвро оби срФрозкнд
سرو را آب سرفرازکند
Венаи худази об паст гардаду зор
وین خوداز آب پست گردد و زار
Чашм ҳо бошадаш вале чун халқ
چشمها باشدش ولی چون خلق
наменахобад ки худ буд бедор
می نخوابد که خود بود بیدار
Гар ҳазорон ба сарв биншинанд
گر هزاران به سرو بنشینند
Ҳам барӣн сарв барнишаста ҳазор
هم براین سرو برنشسته هزار
Гар барони сарв , даргаи наврӯз
گر برآن سرو، درگه نوروز
Андалебон шаванд нағма нигор
عندلیبان شوند نغمهنگار
Худ барӣни сарви нағмаи хўононнд
خود براین سرو نغمه خوانانند
Дар баҳору хазону лайл ва наҳор
در بهار و خزان و لیل و نهار
Грброни сарви биҳдаҳи шабу рӯз
گربرآن سرو بیهده شب و روز
Брншинди Чехияову булбул ва сор
برنشیند چکاو و بلبل و سار
Худ барӣни сарви булбулони ноинд
خود براین سرو بلبلان نایند
Ҷуз бигуфт Муҳамади мухтор
جز بگفت محمد مختار
Гар аз он сарви дрглстон ҳо
گر از آن سرو درگلستانها
Рустаи бинии ҳамаи фузуни зи ҳазор
رسته بینی همه فزون ز هزار
Дар гулистони азин гиромии сарв
در گلستان ازین گرامی سرو
наменаёяд фузунтар аз ду ба бор
مینیاید فزونتر از دو به بار
Гар ҷуз аз шоху барг ва бор надид
گر جز از شاخ و برگ و بار ندید
Ҳеҷ кас бар ба сарву беду чанор
هیچ کس بر به سرو و بید و چنار
Ҳам барин сару шоху барги фузун
هم برین سر و شاخ و برگ فزون
Руста аммо на каш кунӣ дидор
رسته اما نه کش کنی دیدار
Баргу борӣ бар ӯ буд ки кунад
برگ و باری بر او بود که کند
Нур дар дидаи аввалии алобсор
نور در دیدهٔ اولیالابصار
Барг ӯ зоду барги мардуми дайн
برگ او زاد و برگ مردم دین
Бор ӯ лутфи поки эзади бор
بار او لطف پاک ایزد بار
эй писари ин лғз ки бргФтм
ای پسر این لغز که برگفتم
Нек бархону ном ӯ ( ба ман ор )
نیک برخوان و نام او (بهمن آر)
Вар кунун ном ӯ ба ман норай
ور کنون نام او به من ناری
Ранҷи боидкаҳ то баряш ба кор !
رنج بایدکه تا بریش به کار!
Ин қасидаи бдиҳаҳи бсрўдм
این قصیده بدیهه بسرودم
Дар ба гармобае равон ӯ бор
در به گرمابهای روان او بار
Сахти тира чу толеъи ошиқ
سخت تیره چو طالع عاشق
Сусти бунён чу ваъдаи дилдор
سست بنیان چو وعدهٔ دلدار
Сустии шеър , худ гувоҳ буд
سستی شعر، خود گواه بود
Гар надории ту қавли ман стўор
گر نداری تو قول من ستوار
Зонка осони срўдмши худ гашт
زانکه آسان سرودمش خود گشت
Саҳли восон ба маънии вгФтор
سهل وآسان به معنی وگفتار
Шеър бояд сабки сурӯду равон
شعر باید سبک سرود و روان
На гаронсангу мғлқу душвор
نه گرانسنگ و مغلق و دشوار