Кушода рӯй баҳор , эй кушода рӯй баҳор

گشاده روی بهار، ای گشاده روی بهار

Шароб сурх бихоҳ ва набед сурх биор

شراب سرخ بخواه و نبید سرخ بیار

Баҳор омаду сунбули баромад аз лаби ҷӯй

بهار آمد و سنبل برآمد از لب جوی

Ба буии зулфи ту эй шамса батон баҳор

به بوی زلف تو ای شمسهٔ بتان بهار

Тўозбҳори фузӯнии бета , ба ранг ва ба буи

توازبهار فزونی بتا، به رنگ و به بوی

Худ инки гуфтам аз ман басии шигифти мадор

خود اینکه گفتم از من بسی شگفت مدار

Бҳоргитии рӯзии ду беш хуррам нест

بهارگیتی روزی دو بیش خرم نیست

Баҳор рӯй туро хуррамӣ буд ҳамвор

بهار روی تو را خرمی بود هموار

Ба ҷзтў эй ба дӯзахи ршги лаъибатони чгл

به جزتو ای به دوزخ رشگ لعبتان چگل

Надидаи ҳеҷ каси андар ба ҳеҷ шаҳру диёр

ندیده هیچ کس اندر به هیچ شهر و دیار

Баҳори чанги саройу баҳори рўднўоз

بهار چنگ‌سرای و بهار رودنواز

Баҳори соғаргиру баҳори бода гусор

بهار ساغرگیر و بهار باده گسار

Баҳор набӯд ршги нигорхонаи чин

بهار نبود رشگ نگارخانهٔ چین

Баҳор набӯд бе ғораи бути Фархор

بهار نبود بی‌غارهٔ بت فرخار

Макун шитоб ва ба сайри баҳору боғи Марв

مکن شتاب و به سیر بهار و باغ مرو

Вгркаҳ рафтани хоҳии маро чунин магузор

وگرکه رفتن خواهی مرا چنین مگذار

Бапуш рӯйу ҳзркн ки баҳри сайр , ту ро

بپوش روی و حذرکن که بهر سیر، تو را

Ситодаанд басии марду зан ба роҳи гузор

ستاده‌اند بسی مرد و زن به راه گذار

Макун ҷудои зи рухи худ канору дидаи ман

مکن جدا ز رخ خود کنار و دیدهٔ من

Гарм нахоҳӣ рангин ба хӯни дидаи канор

گرم نخواهی رنگین به خون دیده کنار

Ту навбаҳорӣу абри ту дидагон манаст

تو نوبهاری و ابر تو دیدگان منست

Ҳамеи баборади абри он кҷокаҳ буд баҳор

همی ببارد ابر آن کجاکه بود بهار

зи ранҷи даврӣ рӯй ту эй бадеъи санам

ز رنج دوری روی تو ای بدیع صنم

зи дарди всхтии ҳиҷри ту эй сутӯда нигор

ز درد وسختی هجر تو ای ستوده نگار

Ҷинони бгрим аз дидаи гон ба домани дашт

جنان بگریم از دیده گان به دامن دشت

Ки сайл ашк фиристам ҳаме ба дарёи бор

که سیل اشک فرستم همی به دریا بار

Ҳамеи бгрими зору марои нгўидкс

همی بگریم زار و مرا نگویدکس

Ки карӣа башикану зи дидкон сиришк мабор

که کریه بشکن و ز دیدکان سرشک مبار

Чунин нигарем , не не хатост гиряи чунин

چنین نگریم‌، نی نی خطاست گریه چنین

Ба аҳди хоҷа на некӯаст гиря бисёр

به عهد خواجه نه نیکوست گریهٔ بسیار