Рӯз бигузашту шаби тираи бгстрдодим

روز بگذشت و شب تیره بگستردادیم

Маснад аз ҳуҷра ба айвон фикан эй неки надим

مسند از حجره به ایوان فکن ای نیک‌ندیم

Бодаи равшан некаст ҳамаи вақту самоъ

بادهٔ روشن نیک است همه وقت و سماع

Вижа акнӯн ки шаби тираи бгстрди адим

ویژه اکنون که شب تیره بگسترد ادیم

Гул агар чанд намондааст фузун , лек ҳануз

گل اگر چند نمانده است فزون‌، لیک هنوز

Модрглбн аз зодан ногашта ақим

مادرگلبن از زادن ناگشته عقیم

Гули озриўни рухшанда ба шаб бар сари шох

گل آذریون رخشنده به شب بر سر شاخ

Ман дарави ҳайрон чун дар шаҷари нор , кулем

من درو حیران چون در شجر نار، کلیم

Чун насим ояд гардад чу камони шохки бед

چون نسیم آید گردد چو کمان شاخک بید

Рост чун тир шавад боз чу бинишаст насим

راست چون تیر شود باز چو بنشست نسیم

Карами шаби тобк аз он тобиши худ бим кунад

کرم شب‌تابک از آن تابش خود بیم کند

Ки ба натавонад бӯдан ба яке ҷои муқӣм

که به نتواند بودن به یکی جای مقیم

Нек бингар ба шаби тираи давон аз пас рӯз

نیک بنگر به شب تیره دوان از پس روز

Рост чунон ки гадо бар асари марди Карим

راست چونان که گدا بر اثر مرد کریم

Булъаҷаби таъбия Эй карда ба шаби чархи баланд

بلعجب تعبیه‌ای کرده به شب چرخ بلند

Дар шигифт ояд зини булъаҷабии марди ҳаким

در شگفت آید زین بلعجبی مرد حکیم

Ним шаби анҷуми афрӯхта бар чарх чунонк

نیم‌شب انجم افروخته بر چرخ چنانک

Пораҳо зоташи ҷуста ба яке тираи гилӣм

پاره‌ها زاتش جسته به یکی تیره گلیم

Ваон бенот алнъш аз давр бидон гӯнаи ҳаме

وان بنات‌النعش از دور بدان گونه همی

Гирди ҳам хомӯши андар шуда чун аҳли рқим

گرد هم خاموش اندر شده چون اهل رقیم

Ваон ситора ба фалак бар асари деви давон

وان ستاره به فلک بر اثر دیو دوان

Чун ба оби андар аз бими давони моҳии сим

چون به آب اندر از بیم دوان ماهی سیم

Каҳкашони рост чу зарбафтии бирнги вкҳн

کهکشان راست چو زربفتی بیرنگ وکهن

Худ куҳан бӯда бад-ӣни гӯнаи ҳам аз аҳди қадим

خود کهن بوده بدین گونه هم از عهد قدیم

Тофтаи моҳу дами ақраби хамида бар ӯ

تافته ماه و دم عقرب خمیده بر او

Гӯйу чавгонро монад ба кафи шоҳи Карим

گوی و چوگان را ماند به کف شاه کریم