эй пизишкӣ хатат расед ба ман
ای پزشکی خطت رسید به من
Чун ба ёқӯби пер , пероҳан
چون به یعقوب پیر، پیراهن
Хаттии онҷо набишта дидам нағз
خطی آنجا نبشته دیدم نغز
Ки шуд аз он ду чашми ман равшан
که شد از آن دو چشم من روشن
Шеваи мейру шеваи дарвеш
شیوهٔ میر و شیوهٔ درویش
Ҳар давони дртнидаҳ дар як фан
هر دوان درتنیده در یک فن
Чун ду ранги бадеъ дар як гул
چون دو رنگ بدیع در یک گل
Чун ду ҷони азиз дар як тан
چون دو جان عزیز در یک تن
Ба латифии яке латифи ғизол
به لطیفی یکی لطیف غزال
Ба бадеъии яке бадеъи всн
به بدیعی یکی بدیع وثن
Гуфта дар ҳар нкти ҳазор мисл
گفته در هر نکت هزار مثل
Хуфта дар ҳар мисли ҳазор сухан
خفته در هر مثل هزار سخن
Аз ҷзолти танидаи як ба дигар
از جزالت تنیده یک به دگر
Суханони ҳамчуи ҳалқаи ҷавшан
سخنان همچو حلقهٔ جوشن
Наср бо насри панҷа дар панҷа
نثر با نثر پنجه در پنجه
Назм бо назми дасти дркрдн
نظم با نظم دست درکردن
Шери фикри маро ба дом оварад
شیر فکر مرا به دام آورد
Неруии он ғизоли шери авжан
نیروی آن غزال شیر اوژن
Гӯйӣ омад яке пизишк аз порс
گویی آمد یکی پزشک از پارس
Аз барои иёдати дили ман
از برای عیادت دل من
Монда дар шаҳри Исфаҳони маҳбӯс
مانده در شهر اصفهان محبوس
Исфаҳон гашта чоҳ ва ман бежан
اصفهان گشته چاه و من بیژن
На Манижа ки бошудам ғмхўор
نه منیژه که باشدم غمخوار
На Таҳамтан ки дорадам эмин
نه تهمتن که داردم ایمن
Ҳаст банди ман аз ғаму аҳзон
هست بند من از غم و احزان
Буд агар банди бежан аз оҳан
بود اگر بند بیژن از آهن
Банди оҳан шикаста гардад лек
بند آهن شکسته گردد لیک
Нашканад бндгрми вқФли ҳузн
نشکند بندگرم وقفل حزن
Ману ҷуфт ва се духтар ва ду писар
من و جفت و سه دختر و دو پسر
Ҳафт длхстаҳи ҳамчуи ақди Берн !
هفت دلخسته همچو عقد برن!
Ман ба заъми касони гунаҳкорам
من به زعم کسان گنهکارم
Чист оё гуноҳи кӯдаку зан !
چیست آیا گناه کودک و زن!
На яке оядам ба перомун
نه یکی آیدم به پیرامون
На касе гардадам ба пиромн !
نه کسی گرددم به پیرامن!
Чун гуруҳи ҷузомён шуда ем
چون گروه جذامیان شدهایم
Монда аз дӯсти ронда аз душман !
مانده از دوست رانده از دشمن!
Хона ам шуд ба шаҳри раии вайрон
خانهام شد به شهر ری ویران
Зери барфи вихи дайу баҳман
زیر برف ویخ دی و بهمن
Ки худои хонааш хароб кунод
که خدا خانهاش خراب کناد
Онкӣ зу шуд хароби хонаи ман
آنکه زو شد خراب خانهٔ من
Баҳману дай чу душманон дигар
بهمن و دی چو دشمنان دگر
Сар баровардаанд аз мкмн
سر برآوردهاند از مکمن
Ҳаркиро Подшаҳи зи чашми афканд
هرکه را پادشه ز چشم افکند
Гӯ ба каси чашми дӯстии мФкн
گو به کس چشم دوستی مفکن
Хӯрдаам ман ба аҳди шаҳи савганд
خوردهام من به عهد شه سوگند
Пеши фармони қодири зўолмн
پیش فرمان قادر ذوالمن
Карда бо дасти худ сҷл ки мудом
کرده با دست خود سجل که مدام
Пой нануҳум буруни зи аҳди куҳан
پای ننهم برون ز عهد کهن
Нашканам аҳди шоҳро ки ниҳанд
نشکنم عهد شاه را که نهند
Лақаби ман баҳори ъҳдшкн !
لقب من بهار عهدشکن!
Поси машрӯтау таъаҳҳуди шоҳ
پاس مشروطه و تعهد شاه
Ҳифзи қонӯну роҳу расми сунан
حفظ قانون و راه و رسم سنن
Нгслми меҳр , гӯи рагами бугсал
نگسلم مهر، گو رگم بگسل
Нашканам аҳд , гӯ серум башикан
نشکنم عهد، گو سرم بشکن
Шоҳи машрӯтаи мард дар ғурбат
شاه مشروطه مرد در غربت
Гашти ҷонаши раҳои зи ранҷу мҳн
گشت جانش رها ز رنج و محن
Паҳлавии Подшаҳ шудаасту бадв
پهلوی پادشه شده است و بدو
Ҷуз ба некии набард бояд занн
جز به نیکی نبرد باید ظن
Қудрат ӯст бартар аз қонӯн
قدرت اوست برتر از قانون
Ҳарчӣ хоҳад дилаши тавон кардан
هرچه خواهد دلش توان کردن
Гар кашад вар раҳо кунад , шояд
گر کشد ور رها کند، شاید
Каш ба пешаст тоҷу теғу кафан
کش به پیش است تاج و تیغ و کفن
Душманонаши қарини боди афроа
دشمنانش قرین باد افراه
Дӯстонаши қарини подошн
دوستانش قرین پاداشن
« на марои ботакоб ӯ поёб »
«نه مرا باتکاب او پایاب»
« на маро бо кушод ӯ ҷавшан »
«نه مرا با گشاد او جوشن»