зи меғи андари ҷаҳди ҳзмони дрхшо

ز میغ اندر جهد هزمان درخشا

Шавад меғ аз дарахшиданаши рхшо

شود میغ از درخشیدنش رخشا

Куҷо тифлӣ кашад бо дасти ларзон

کجا طفلی کشد با دست لرزان

Хаттии заррин , бидон монад дрхшо

خطی زرین‌، بدان ماند درخشا

Дамад тундар бидон қӯт ки гӯйӣ

دمد تندر بدان قوت که گویی

Шавад кӯҳ аз наҳифаши пахши пхшо

شود کوه از نهیبش پخش پخشا

Алои зини сангсори абри фарёд

الا زین سنگسار ابر فریاد

Кримои крдгорои ҷурми бхшо

کریما کردگارا جرم بخشا

Тагаргӣ омад аз боло ки гуфтӣ

تگرگی آمد از بالا که گفتی

Кашад рустами хаданг аз пушти рхшо

کشد رستم خدنگ از پشت رخشا

зи сангаки боғ чун дашт намак шуд

ز سنگک باغ چون‌ دشت نمک شد

Ки буд аз лола чун кони бдхшо

که بود از لاله چون کان بدخشا

Дижам шуд гӯнаи насрини равшан

دژم شد گونهٔ نسرین روشن

Сияҳ шуд чеҳраи шаби буии рхшо

سیه شد چهرهٔ شب‌بوی رخشا

Нигаҳ кун то чаҳ гуяд рӯдакии онк

نگه کن تا چه گوید رودکی آنک

Ба ҳар бобаши зи ҳикмат буд бхшо

به‌هر بابش ز حکمت بود بخشا

Набошад зини замонаи баси шигифтӣ

نباشد زین زمانه بس شگفتی

Агар бар мо баборади озрхшо

اگر بر ما ببارد آذرخشا