Гуҳи фаризаи шоми он чароғи туркистон
گه فریضهٔ شام آن چراغ ترکستان
Канори ман зи рух хеш кард лолстон
کنار من ز رخ خویش کرد لالستان
Паии шикори дилу ҷон ба ғамзау абрӯ
پی شکار دل و جان به غمزه و ابرو
Киӣ кушодаи камӣни вгҳии гушӯдаи камон
کهی گشاده کمین وگهی گشوده کمان
Ба чарх , брҷис аз моҳ рӯй ӯ хира
به چرخ، برجیس از ماه روی او خیره
Ба боғ , наргис дар чашми масти аўҳирон
بهباغ، نرگس در چشممست اوحیران
Ба зери лаъли лаби андари ду риштаи дандонаш
بهزیر لعل لب اندر دو رشته دندانش
Чунон дўрштаҳи лўлў ба ҳуққаи марҷон
چنان دورشتهٔ لولو به حقه مرجان
Ба зулфи хам шуда , домӣ валек доми бало
به زلف خم شده، دامی ولیک دام بلا
Ба қади бршдаҳ , сарвӣ валек срўрўон
به قد برشده، سروی ولیک سروروان
Касон ба туркистонаш диҳанд нисбат ва ман
کسان بهترکستانش دهند نسبت و من
Барони серум ки кашами қиблаи сӯии туркистон
برآن سرم که کشمقبله سوی ترکستان
Суханаш чист аён вдҳонш чист хабар
سخنشچیستعیانودهانشچیستخبر
Камараш чист яқин вмёнш чист гумон
کمرش چیستیقین ومیانشچیست گمان
Агар сухан насарояд , падед нест даҳан
اگر سخن نسراید، پدید نیست دهن
Вгркмр накушояд , падед нест миён
وگرکمر نگشاید، پدید نیست میان
Ду чашми сҳрнмоиш ба ғамзаи ғорати дил
دو چشم سحرنمایش به غمزه غارت دل
Дўлъли рӯҳи физоиш ба хандаи роҳати ҷон
دولعل روحفزایش بهخنده راحت جان
зи оби втобш беоб , лолаи внсрин
ز آب وتابش بیآب، لاله ونسرین
зи зулфи вхтш бетоб , сунбули вриҳон
ز زلف وخطش بیتاب، سنبل وریحان
Зтираҳи зулфаш , равшани Рахш чунон тобед
زتیره زلفش، روشن رخش چنان تابید
Ки моҳ дар шаби мелоди ҳаҷаи яздон
که ماه در شب میلاد حجهٔ یزدان