эй хиттаи Эрони маин , эй ватани ман

ای خطّهٔ ایران مهین‌، ای وطن من

эй гашта ба меҳри ту аҷин ҷону тани ман

ای گشته به مهر تو عجین جان و تن من

эй ъосмаҳи ?данеи обод ки шуд боз

ای عاصمهٔ دنیی آباد که شد باز

Ошуфтаи канорат чу дили пари ҳузни ман

آشفته کنارت چو دلِ پُر حَزَن من

Давр аз ту гулу лолау сарв ва саманам нест

دور از تو گل و لاله و سرو و سمنم نیست

эй боғи гулу лолау сарву самани ман

ای باغِ گل و لاله و سرو و سمن من

Баси хори мусӣбат ки хулди дилро бар пой

بس خار مصیبت که خلد دل را بر پای

Бе рӯй ту , эй тозаи шукуфтаи чамани ман

بی روی تو، ای تازه شکفته چمن من

эй борхдои мангар бе ту зем боз

ای بارخدای من گر بی‌تو زیم باز

АФрштаҳ ман гардад чун аҳримани ман

افرشتهٔ من گردد چون اهرمن من

То ҳаст канори ту пар аз лашкари душман

تا هست کنار تو پر از لشکر دشمن

Ҳаргиз нашавад холӣ аз дили мҳни ман

هرگز نشود خالی از دل محن من

Аз ранҷи ту лоғар шудаам чунон каз ман

از رنج تو لاغر شده‌ام چونان کز من

То бар нашавад нола набинӣ бадани ман

تا بر نشود ناله نبینی بدن من

Дардо ва дариғо ки чунон гаштӣ бе барг

دردا و دریغا که چنان گشتی بی‌برگ

Каз бофтаи хеши надории кафани ман

کز بافتهٔ خویش نداری کفن من

Бисёр сухан гуфтам дар таъзияти ту

بسیار سخن گفتم در تعزیت تو

Оўх ки нигарӣанд касро сухани ман

آوخ که نگریاند کس را سخن من

Вонгоаҳи ниўшнди суханҳои марои халқ

وانگاه نیوشند سخن‌های مرا خلق

Каз хӯни ман оғишта шавад перҳани ман

کز خون من آغشته شود پیرهن من

Ва имрӯз ҳаме гӯям бо меҳнат бисёр

و امروز همی‌گویم با محنت بسیار

Дардо ва дариғо ватани ман , ватани ман

دردا و دریغا وطن من‌، وطن من

Хониш
шморҳ 209 - оӣ втн мн — фотмҳ зндӣ