Бар тахтгоҳи таҷарруди султони номварами ман

بر تختگاه تجرد سلطان نامورم من

Бо сирати малакӯтӣ дар сӯрати башарами ман

با سیرت ملکوتی در صورت بشرم من

Ин олами башариро ман зодаи гулу хокам

این عالم بشری را من زادهٔ گل و خاکم

Лекини зи ҷону дили пок аз олам дигарам ман

لیکن ز جان و دل پاک از عالم دگرم من

Султон малик фаноем Мансур дор бақоем

سلطان ملک فنایم منصور دار بقایم

Бо ёд ҳавасат ҳавоем вази хеши бихбрми ман

با یاد هوست هوایم وز خویش بیخبرم من

Мавҷӯду фонии фӣ аллоҳ ҳастипазиру Фнохўоаҳ

موجود و فانی فی‌الله هستی‌پذیر و فناخواه

Ҳам офтобам ва ҳам моҳ , ҳам ғсни ваҳми самарами ман

هم آفتابم و هم ماه‌، هم غصن وهم ثمرم من

Зини охирин гул мснўн шуд тираи ин рухи клгўн

زین‌ آخرین گل‌ مسنون‌ شد تیره‌ این‌ رخ کلگون

Вар на ба фоли ҳумоюн аз аввалин гуҳарами ман

ور نه به فال همایون از اولین گهرم من

Ноқавсу нағма муаззин гуяд ки ҳони бниўшид

ناقوس و نغمهٔ مؤذن گوید که هان بنیوشید

Маънӣ якеаст агарчӣ дргўнаҳи гавани суварами ман

معنی‌یکی‌است اگرچه‌درگونه گون‌صورم من

Фарзанди нохалафи нафаси фармони ман барад аз ҷон

فرزند ناخلف نفس فرمان من برد از جان

Зеро ба тарбият ӯро фармонравои падарами ман

زیرا به تربیت او را فرمانروا پدرم من

Онҷо ки ишқ кашад теғ бедръ ва бе зираами ман

آنجا که‌ عشق کشد تیغ بی‌درع و بی‌زرهم من

Ва онҷо ки фақр занад кӯс бо теғ ва бо сипарами ман

و آنجا که فقر زند کوس با تیغ و با سپرم من

Пеши хазони ҷаҳолат ,у Исфандмоҳи таҳайюр

پیش خزان جهالت‌، و اسفندماه تحیر

Хуррами баҳори фазойили воридии маи ҳунарами ман

خرم بهار فضایل واردی مه هنرم من

Ғайр аз фано нагирифтам зин чида хон млўн

غیر از فنا نگرفتم زین چیده خوان ملون

Зеро ба хонаи гетии меҳмони мо ҳзрми ман

زیرا به خانهٔ گیتی مهمان ما حضرم من

Аз кед модари дунёи ғори ғамам шудаи маъво

از کید مادر دنیا غار غمم شده ماوا

Мрхсрўи алавиро гўӣии магари писарами ман

مرخسرو علوی را گوئی مگر پسرم من

Мадҳи сутӯдаи гетӣ садра бигуфтам азиро

مدح ستودهٔ گیتی صدره بگفتم ازیرا

Аз қосиди малики алърши садраи сутӯдаи терми ман

از قاصد ملک‌العرش صدره ستوده‌ترم من

Волои сафири хирадманди вхшўри поки худованд

والا سفیر خردمند وخشور پاک خداوند

Каш гуфт ақли барӯманди устоди бўолбшрми ман

کش گفت عقل برومند استاد بوالبشرم من

эй дастгири фақирони ваии раҳнамои асирон

ای دستگیر فقیران وی رهنمای اسیران

Роҳӣ , ки бо дилу ирони зонсўии раҳгузарами ман

راهی‌، که با دل و‌یران زانسوی رهگذرم من

Бол ва парем дигар даҳ , ҷоӣими хуррам ватар даҳ

بال و پریم دگر ده‌، جائیم خرم و تر ده

Зеро дарин қафаси танги мурғии шикастаи пурми ман

زیرا درین قفس‌ تنگ مرغی شکسته پرم من

Бар ман зи ишқи ҳнрбхши вази фақри тоҷу камари бахш

بر من‌ ز عشق‌ هنربخش‌ وز فقر تاج‌ و کمر بخش

эй подшоҳи асарбахши Лутфӣ ки бе асарами ман

ای پادشاه اثربخش لطفی که بی‌اثرم من